کد خبر : 129

بر اساس آمار سازمان بهزیستی تعداد زنان سرپرست خانوار در سال 70، یک میلیون و 200 هزار نفر در سال 85، یک میلیون و 600 هزار نفر بوده است که این آمار در سال 90 به 2 میلیون و 500 هزار افزایش یافته که نشان‌دهنده رشد 55 درصدی این آسیب‌ اجتماعی است. در چنین شرایطی میزان فعالیت‌ها و برنامه‌هایی که برای زنان سرپرست خانوار اجرا می‌شود نسبت به وضعیت واقعی جامعه، ناچیز است و در واقع باید گفت اکثریت زنان سرپرست خانوار، تنها هستند و زیر بار انبوهی از مشکلات کم خم کرده‌اند.

این روزها از هر پنج ازدواج 3 به طلاق یا جدایی منجر می‌شود و همین سبب شده، تا سن ازدواج برای دختران از  ١٥ تا ٢٠سال به حدود ٣٠ و حتی بیشتر افزایش پیدا کند. اگر تعداد مرگ ‌و میر مردان را هم به این آمار اضافه کنید، می بینید که تعداد زنان بدون سرپرست در خانوارهای ایرانی به سرعت در حال افزایش است. در این میان نگران‌کننده این که سن زنان سرپرست خانوار که در گذشته حدود 64 سال به بالا بود این روزها به ٣٥ تا ٤٠سال  رسیده  است، یعنی این زنان جوان هستند که خودسرپرست یا سرپرست خانوار می‌شوند.

چندی  پیش بود که رئیس سازمان بهزیستی کشور،«انوشیروان محسنی‌بندپی» از  رشد 55 درصدی  این  آسیب  اجتماعی خبر داد و درباره آمار زنان سرپرست خانوار در 20 سال گذشته اینطور گفت :«زنان سرپرست در سال 70 یک میلیون و 200 هزار نفر در سال 85، یک میلیون و 600 هزار نفر بوده‌اند که این آمار در سال 90 به 2 میلیون و 500 هزار نفر افزایش یافته است.»

به گفته ربیعی آمار سال ۹۳ نشان می‌دهد که ۲ میلیون و 300 هزار زن سرپرست خانوار در کشور وجود دارد و تنها ۲۰۰ هزار نفر از این زنان که نیاز دارند تحت پوشش هستند.

آنطور که وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی گفته:«این مسأله نه تنها به خاطر تعداد مدیر زنان وزارت‌خانه است، بلکه ما حدود ۵ میلیون زن کارگر در بخش صنعتی و خانگی داریم. ۱۵ میلیون شاغل رسمی و ۷ میلیون شاغل غیررسمی که حدود ۴ میلیون نفر از این تعداد زن هستند. البته، تعدادی از زنان هستند که کار آن‌ها دیده نمی‌شود مثل زنانی  که  کار  خانگی  انجام  می‌دهند.»

او همچنین از تدوین سند حمایت اجتماعی از زنان به زودی خبر داده :«این سند را در حوزه‌های اشتغال، فنی و حرفه‌ای، تأمین اجتماعی، حمایت اجتماعی و روابط کار تدوین می‌کنیم. در سال ۹۵ در مقابل به کارگران به‌خصوص کارگران زن به شدت می‌ایستیم. در حوزه اشتغال باید به مهارت‌های فنی و حرفه‌ای زنان، نیاز بازار کار به زنان در روستا و شهر و توسعه مسیر شغلی زنان در این سند توجه شود.»

بخش دیگری از این سند در رابطه با زنان و نشاط اجتماعی است که در این زمینه اقدامات با همکاری وزارت ورزش و جوانان و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی انجام می شود.

از دیگر سیاست های مرتبط با حوزه زنان سرپرست خانوار که این روزها در دولت دنبال می شود، توجه به بیمه آنهاست. در بیمه سلامت هم باید متکی بر زنان و خانواده باشیم :«وزارت‌خانه ما ۴۰ میلیون ایرانی را به‌صورت رایگان بیمه می‌کند. زنان معلول و زنان سرپرست خانوار و بدسرپرست هم در این سند مورد توجه هستند و ما نمی‌توانیم همه این افراد را تحت پوشش درآوریم، اما می‌توانیم از آن‌ها حمایت‌های اجتماعی داشته باشیم اما در این سند حتماً باید شکل‌های اجرایی پیش‌بینی شوند و با همکاری سازمان بهزیستی، تأمین اجتماعی و سازمان فنی و حرفه‌ای ستاد تأمین اشتغال زنان را تشکیل دهیم.

اودر بخش دیگری از اختصاص بخش اعظمی از منابع صندوق کارآفرینی امید به زنان خبر داد:« از مجموع 1200 میلیارد تومانی که صندوق کارآفرینی امید برای اشتغال درسال 94 با بهره 4 درصد در نظر گرفت بخش اعظمی از آن به حوزه زنان اختصاص یافت و در سال 95 درصد بیشتری از این وام را به زنان به ویژه زنان روستایی و زنان علاقمند به فعالیتهای دانش بنیان اختصاص خواهیم داد.»

با وجود همه فعالیت هایی که دولت می‌گوید در زمینه رسیدگی به مشکلات و شرایط زندگی زنان سرپرست خانوار انجام می دهد اما جامعه‌شناسان می‌گویند که این گروه از زنان در شرایط سختی زندگی می‌کنند و یکی از مهمترین مشکلات آنها بی‌آیندگی و اشتغال است.

به گفته امان الله قرایی مقدم، جامعه‌‌ شناس مهمترین مساله برای این گروه از زنان توجه به امنیت اقتصادی و اشتغال آنهاست چرا که بسیاری از آنها پس از طلاق یا فوت همسرانشان در شرایطی با زندگی مواجه می‌شوند که برای اداره آن برنامه‌ریزی از قبل ندارند. بسیاری از آنها هرگز پیش از این شرایط کار نکرده‌اند، کسب و کاری را آموزش ندیده‌اند و از مهارت‌های کاربردی و امروزی برای اینکه بتوانند، شغلی پیدا کنند، بی بهره‌اند و همین موضوع است که آنها را در معرض آسیب قرار می‌دهد.

این جامعه شناس با تاکید بر اینکه بین طلاق و زنان بی‌سرپرست یک همبستگی مثبت معنی‌دار وجود دارد به این نکته اشاره می‎کند:«هرچه بر میزان طلاق که در کشور هم فراوان است، افزوده شود، میزان زنان بی‌سرپرست هم افزایش پیدا می‌کند که موضوعی مهم است. علاوه بر آن همان‌طور که آمار نشان می‌دهد در برخی مناطق کشور تفاوت سنی مردان و زنانی که با یکدیگر ازدواج می‌کنند به حدی زیاد است که به‌عنوان مثال مردان به‌دلیل پیری زود می‌میرند و دختران نرسیده به ٣٠سالگی بی‌سرپرست می‌شوند. در نتیجه بر تعداد زنان بی‌سرپرست کشور، هم به‌لحاظ چنین ازدواج‌هایی و هم این‌که به اندازه هر ٤ ازدواج یک طلاق در کشور وجود دارد، افزوده می‌شود. در نتیجه دولت، سازمان بهزیستی و وزارت رفاه باید در زمینه اشتغال بیشتر فعالیت و کار ایجاد کنند.»

به گفته نادیده گرفتن شرایط و آسیب هایی که زنان سرپرست خانوار را تهدید می کند از این منظر مهم است که تجربه نشان داده زنان سرپرست خانواده که دارای فرزند دختر هستند برای جلوگیری از به انحراف کشیده‌شدن دختران‌شان و برای تامین خرج زندگی گاهی خودشان به فساد کشیده شده‌اند:«بنابراین یک آسیب اجتماعی جدی در کمین این قشر از جامعه است.انواع آسیب اجتماعی به‌دلیل سرپرست خانوار بودن این زنان و نبود شغل در انتظار این زنان است. باید از یک سو مسئولان کار ایجاد کنند و مراکزی باشد که از این زنان نگهداری کنند و از سوی دیگر، جایی باشد که زنان سرپرست خانوار در آن‌جا مشغول کار سالم شوند.»

به اعتقد او اگرچه سازمان بهزیستی اعلام می‌کند می‌خواهد میزان کمک به زنان سرپرست خانوار را افزایش بدهد، این موضوع دردی را دوا نمی‌کند چرا که  باید ماهیگیری را به زنان بیاموزند، نه این‌که ماهی را به آنها بدهند.

توجه به توانمندسازی زنان سرپرست خانوار اصلی کلیدی در برنامه ریزی و اقدام اجتماعی در این حوزه است، این در حالی است که عمده سازمان های دولتی در روند برنامه ریزی‌ها به اختصاص کمک های نقدی به این زنان و به نوعی تحت پوشش دادن آنها با پرداخت ماهیانه های اندک 100 یا 200 هزار تومان توجه دارند. در این میان عمدتا این نهادهای بخش خصوصی و معدود سمن‌هایی که در این زمینه فعالیت می‌کنند مهارت‌آموزی و ورود زنان به بازار کار را دنبال می‌کنند که آنها هم با توجه به اینکه توان محدودی دارند پاسخگوی نیازی که در این زمینه در جامعه وجود دارد، نیستند.

 

 

ارسال نظر

advertise advertise advertise advertise advertise advertise advertise
02188004648 , 02188004647 تهران خیابان بیست و هفتم کردستان خیابان اول خیابان بیست و هشتم پلاک 20 تهران خیابان نامجو نبش کوچه محلوجیان پلاک 2 واحد 3