کد خبر : 166

زهرا شهرکی زندگی و کار در شهر را‌‌ رها کرده و به زادگاهش برگشته تا کودکان و نوجوانان روستایش را کتابخوان کند. او این ساختمان کوچک را به مدت پنج سال از دانشگاه علوم پزشکی امانت گرفته تا رویا‌هایش را در این چهاردیواری محقر جستجو کند. او دو سال در شهر مربی مهد کودک بوده و تجربه کار کردن با کودکان و نوجوانان را دارد، اما می‌گوید که به عشق بچه‌ها دوباره به روستا برگشته تا هر آنچه آموخته را به کودکان روستایی آموزش دهد.

یک قالیچه کوچک ماشینی، یک موکت رنگ و رو رفته و تعدادی کتاب که نه در قفسه بلکه در کارتن و روی زمین چیده شده، کتابخانه کوچک روستای لطف‌الله در شهرستان هامون استان سیستان‌و‌بلوچستان را تشکیل می‌دهد.

 

حدود ۲۰۰ کودک روستای لطف‌الله لحظه‌شماری می‌کنند تا هرچه زود‌تر امتحاناتشان تمام شود و به کتابخانه بیایند و تابستان را در اینجا سپری کنند. این کتابخانه حدود هزار عنوان کتاب دارد که از طریق کمک‌های مردمی خیریه نذرکتاب و همکاری کانون پرورش فکری کودک و نوجوان تهیه شده است.

زهرا شهرکی بابت آموزش کودکان و کتابداری هیچ حقوقی از هیچ نهاد یا سازمانی نمی‌گیرد و از طرف هیچ مجموعه دولتی حمایت نمی‌شود. تنها پشتیبان او پدر کشاورزش است که به او تا امروز برای برپایی این کتابخانه کمک کرده است. شهرکی می‌گوید: هیچ هزینه‌ای بابت کار و آموزش بچه‌ها از جایی نمی‌گیرم و تنها با عشق و امید خودم این کار را شروع کرده‌ام. البته همه روستاییان، پدر و مادر‌ها، دهیاری از ایجاد این کتابخانه خوشحال هستند، اما کسی تاکنون کمکی به کتابخانه نکرده و همه تشویق‌ها شفاهی بوده است.

وی می‌افزاید: «برایم پیشرفت بچه‌ها مهم است چون آن‌ها را واقعا دوست دارم. کاش می‌توانستم که برایشان کامپیو‌تر تهیه کنم. یا میز و صندلی و قفسه کتاب تهیه کنم. الان کتاب‌ها را روی زمین دسته‌بندی کرده و چیده‌ام تا بچه‌ها از آن‌ها استفاده کند. در طول سال کتاب‌ها را به بچه‌ها امانت می‌دهم تا به خانه ببرند و کتاب را بخوانند و وقتی کتاب را آوردند از آن‌ها یادداشتی در مورد آنچه خوانده‌اند می‌گیرم.»

زهرا شهرکی علاوه بر امانت کتاب برای بچه‌های روستا اقدامات دیگری را هم انجام می‌دهد. «در اینجا به بچه‌ها اوریگامی یاد می‌دهم. البته کاغذ اوریگامی در اینجا‌ها پیدا نمی‌شود و با کاغذ رنگی برای بچه‌ها کاردستی درست می‌کنم و اوریگامی یادشان می‌دهم. برای تابستان هم می‌خواهم برایشان کلاس نقاشی و کار با گواش بگذارم اما متاسفانه دفترچه نقاشی، گواش و مداد رنگی نداریم. در این کتابخانه کوچک برای بچه‌ها کتاب هم می‌خوانم. معتقدم که اگر بچه‌ها از سن کودکی با کتاب انس بگیرند در بزرگسالی پیشرفت می‌کنند و به موفقیت می‌رسند.

وی درباره کمبود امکانات کتابخانه‌اش می‌گوید: البته عده‌ای از مسئولین وعده وعید داده‌اند اما تاکنون هیچ قولی محقق نشده است. کمترین خواسته‌ام این است که بتوانم قفسه‌ای برای این کتاب‌های روی زمین مانده تدارک ببینم و یا چند میز و صندلی برای اینجا تهیه کنم.

وی درباره پرداخت هزینه‌های این کتابخانه می‌گوید: تا امروز خودم به پشتیانی پدرم برای تجهیز این کتابخانه تلاش کرده‌ایم. اما امیدوارم تابستان بتوانم برای بچه‌ها کلاس‌های قصه‎خوانی، اوریگامی، نقاشی، تئا‌تر عروسکی برپا کنم. این کار را بسیار دوست دارم و بدون هیچ منتی برای پیشرفت بچه‌ها تلاش می‌کنم.

ماهان سیفی
ارسال نظر

advertise advertise advertise advertise advertise advertise advertise
02188004648 , 02188004647 تهران خیابان بیست و هفتم کردستان خیابان اول خیابان بیست و هشتم پلاک 20 تهران خیابان نامجو نبش کوچه محلوجیان پلاک 2 واحد 3