کد خبر : 303

هفته نامه "شهر امید" در سیزدهمین شماره خود نوشت:

مایکل جردن ستاره‌‌ای نیکوکار که دو بار با دنیای بسکتبال حرفه‌ای خداحافظی کرد، اما به زمین بازی بازگشت و درخشید.

مایکل جردن بسکتبالیستی است که بسیاری او را بزرگ‌ترین بازیکن تاریخ این ورزش می‌دانند. ورزشکاری که در سراسر جهان الگوی ورزشی و اخلاقی همه بسکتبالیست‌ها محسوب می‌شود.

مایکل جردن در تاریخ ۱۷ فوریه ۱۹۶۳ در بروکلین نیویورک چشم به جهان گشود. او یکی از پنج فرزند پدرش جیمز و مادرش دلوریس بود. مایکل چند سال بیشتر نداشت که خانواده‌اش به ویلمینگتون در ایالت کارولینای شمالی نقل مکان کردند. پدر او به عنوان ناظر فنی در کارخانه جنرال الکتریک کار می‌کرد و مادرش هم کارمند بانک بود. پدر مایکل به او آموخت که در زندگی از تلاش و کوشش دست نکشد و به زندگی خیابانی آلوده نشود.

آغاز بسکتبال

مایکل از بچگی عاشق ورزش بود، ولی وقتی وارد دبیرستان شد، نتوانست به عضویت تیم بسکتبال مدرسه‌اش در آید. این موضوع باعث نشد که او از کار و تلاش دست بکشد، بلکه بیشتر تمرین کرد و سال بعد موفق شد عضو تیم بسکتبال شود. مایکل پس از پایان دبیرستان، عضو تیم بسکتبال دانشگاه کارولینای شمالی شد و تحت نظر «دین اسمیت» بازی کرد.

جردن در اولین سال حضورش در تیم دانشگاه کارولینای شمالی به عنوان بهترین بازیکن تازه‌کار کنفرانس غرب برگزیده شد و در همان سال به همراه تیمش به مقام قهرمانی کنفرانس غرب دست یافت. تیم دانشگاه کارولینای شمالی موفق شد با جامپ شات جردن مقابل دانشگاه جورج تاون به برتری برسد و قهرمان رقابت‌های انجمن ملی ورزشکاران دانشگاهی شود.

جردن در رقابت‌های کنفرانس غرب لیگ دانشگاهی عنوان امتیازآورترین بازیکن را به خود اختصاص داد و نشریه اسپورتینگ نیوز برای دو سال متوالی او را به عنوان بهترین بازیکن لیگ دانشگاهی انتخاب کرد. جردن پس از سه سال، تیم دانشگاه کارولینای شمالی را ترک کرد و به شیکاگو بولز در لیگ NBA پیوست.

وی پیش از حضور در شیکاگو بولز به عنوان یکی از اعضای تیم ملی بسکتبال آمریکا در المپیک ۱۹۸۴ لس‌آنجلس شرکت کرد و طلای المپیک را به کارنامه افتخارات خود افزود.

سال‌های اولیه دوران حرفه‌ای

وقتی جردن به شیکاگو بولز پیوست، این تیم روی دور باخت بود و در هر بازی خانگی این تیم فقط شش هزار نفر به ورزشگاه می‌رفتند. جردن به سرعت اوضاع را تغییر داد. سبک خاص بازی او و روحیه جنگندگی‌اش باعث شد یاد و خاطره جولیوس اروینگ، ستاره دهه ۱۹۷۰ بسکتبال در ذهن هواداران و منتقدان زنده شود. پرش‌های بلند جردن و آویزان ماندن او از سبد بسکتبال تماشاگران را به هیجان می‌آورد. او در اولین سال حضورش در NBA به عنوان بهترین بازیکن تازه‌کار برگزیده شد و از آن مهم‌تر این‌که در تیم منتخب ستارگان لیگ هم قرار گرفت.

جردن فصل ۱۹۸۵ ـ ۱۹۸۶ به دلیل شکستگی پا نتوانست در ۶۴ مسابقه به میدان برود، ولی در نخستین بازی پلی‌آف مقابل بوستون سلیتک آماده بازی شد و ۴۹ امتیاز کسب کرد. او در دومین بازی پلی‌آف هم موفق شد ۶۳ امتیاز برای تیمش به ارمغان بیاورد که در تاریخ بازی‌های پلی‌آف   NBA یک رکورد محسوب می‌شود. جردن در فصل ۱۹۸۶ ـ ۱۹۸۷ یک موفقیت انفرادی دیگر به دست آورد و با یک میلیون و ۵۰۰ هزار رای در تیم منتخب NBA قرار گرفت.

جردن پس از ویلت چمبرلین اولین بازیکنی بود که موفق شد در یک فصل سه هزار امتیاز کسب کند. در این زمان جردن افتخارات انفرادی را یکی پس از دیگری به خود اختصاص می‌داد، ولی شیکاگو بولز تا سال ۱۹۸۸ نتوانست از مرحله اول پلی‌آف بالاتر بیاید.

جردن روی بهبود سایر جنبه‌های بازی خود تمرکز کرد و در سال ۱۹۸۸ به عنوان بهترین مدافع سال انتخاب شد. وی همچنین به عنوان با ارزش‌ترین بازیکن NBA برگزیده شد و اولین بازیکنی بود که هم بیشترین امتیاز را کسب کرد و هم بیشترین توپ‌ربایی را داشت.

با اضافه شدن بازیکنان بزرگی همچون اسکاتی پیپن، بیل کارترایت، هوریس گرانت و جان پاکسون به شیکاگو بولز، این تیم قدرت بیشتری پیدا کرد و در سال ۱۹۹۱ با شکست دادن لس‌آنجلس لیکرز به عنوان قهرمانی NBA دست پیدا کرد. سال بعد این تیم با شکست دادن پورتلند تریل بلیزرز در دیدار نهایی یک‌بار دیگر قهرمان لیگ حرفه‌ای بسکتبال آمریکا شد. علاوه بر این جردن در المپیک ۱۹۹۲ بارسلونا عضو «تیم رویایی» آمریکا بود. در آن سال کمیته‌ المپیک تصمیم گرفته بود که ممنوعیت حضور بسکتبالیست‌های حرفه‌ای در رقابت‌های المپیک را لغو کند. تیم آمریکا در آن بازی‌ها به‌راحتی قهرمان شد و جردن دومین طلای المپیک خود را کسب کرد.

بازنشستگی غیرمنتظره

در سال ۱۹۹۳ ، شیکاگو بولز پس از شکست دادن نیویورک نیکس در چند بازی پلی‌آف سنگین، به دیدار نهایی راه یافت و مقابل فینیکس سانز قرار گرفت. تیم جردن برای سومین سال پیاپی قهرمان NBA شد و خود او نیز یک‌بار دیگر به عنوان باارزش‌ترین بازیکن این لیگ برگزیده شد. تابستان آن سال، جیمز جردن پدر مایکل به دست دو سارق به قتل رسید. جردن به دلیل این ضایعه در غم و اندوه فرو رفت. مرگ پدرش در کنار گزارش‌هایی که در رسانه‌ها درباره شرط‌بندی او مطرح شده بود، باعث شد که در اکتبر ۱۹۹۳ بازنشستگی خود را از بسکتبال حرفه‌ای اعلام کند.

بازگشت به افتخار

وقتی جردن یک بار دیگر در فصل ۱۹۹۴ ـ ۱۹۹۵ به شیکاگو بولز بازگشت، مردم از خود می‌پرسیدند «می‌تواند مثل قبل باشد؟» جردن خیلی خوب بازی می‌کرد، ولی کند و سنگین بود. شیکاگو بولز در آن سال در بازی پلی‌آف مغلوب اورلاندو مجیک شد. جردن سال بعد مصمم بود که با قدرت بیشتری بازگردد و ثابت کند که هنوز می‌تواند به‌خوبی قبل بازی کند و در سطح اول بسکتبال آمریکا ظاهر شود.

شیکاگو بولز در سال ۱۹۹۵ ـ ۱۹۹۶ با ۷۲ برد و ۱۰ باخت به رکورد بیشترین تعداد برد در یک فصل NBA دست پیدا کرد. جردن نیز در این فصل با برگشتن به شرایط ایده‌آل خود برای هشتمین بار به عنوان امتیازآورترین بازیکنان انتخاب شد. وی همچنین تبدیل به دهمین بازیکن NBA شد که در دوران حرفه‌ای‌اش ۲۵ هزار امتیاز کسب کرده است.

فعالیت‌های خیریه

در این زمان مایکل جردن ثروت زیادی جمع کرده بود. او علاوه بر درآمدی که از راه بازی بسکتبال داشت، در تبلیغات تجاری هم شرکت می‌‌کرد و درآمد هنگفتی از این راه داشت. علاوه بر این او مالک یک باشگاه گلف بود و ادکلن‌هایی نیز با نامش به بازار عرضه می‌شد که در دو ماه اول حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار عدد به فروش رسید. اما او هرگز از ثروتش در راه نادرست استفاده نکرد. او علاوه بر قبول سرپرستی بیش از 100 خانواده بی‌بضاعت شیکاگو، فرزندان‌شان را در باشگاه ورزشی خیریه‌ای که تاسیس کرده پرورش می‌دهد. او در گفت‌وگو با شبکه تلویزیونی سی.ان.ان گفت: «مهم‌ترین چیزی که به کودکان در باشگاه ورزشی آموزش می‌دهم تلاش بی‌وقفه و دوری از ناامیدی است. به آنها یاد می‌دهم از شکست خوردن نترسند و با تلاش و پشتکار به چیزهایی که می‌خواهند برسند.»

بازنشستگی مجدد

جردن در سال ۱۹۹۹ یک بار دیگر اعلام بازنشستگی کرد. بسیاری از طرفداران بسکتبال او را بزرگ‌‌ترین بازیکن تاریخ این ورزش می‌دانند و بازنشستگی او پایان عصر طلایی بسکتبال لقب گرفت.

وی در سال ۲۰۰۰ سهامدار و رییس باشگاه بسکتبال واشنگتن ویزاردز شد تا سومین سیاه‌پوستی باشد که مالک یک تیم NBA می‌شود.

در سپتامبر ۲۰۰۱ ، پس از ماه‌ها شایعه، جردن اعلام کرد که قصد دارد به سه سال بازنشستگی خود پایان دهد و در ۳۸ سالگی برای واشنگتن ویزاردز به میدان برود اما پس از 19 بازی به علت آسیب‌دیدگی زانو برای همیشه بازنشسته شد.  

 

ارسال نظر

advertise advertise advertise advertise advertise advertise advertise
02188004648 , 02188004647 تهران خیابان بیست و هفتم کردستان خیابان اول خیابان بیست و هشتم پلاک 20 تهران خیابان نامجو نبش کوچه محلوجیان پلاک 2 واحد 3