کد خبر : 305

هفته نامه "شهر امید" در سیزدهمین شماره خود نوشت:

مرکز نگهداری کودکان افغان در موسسه ایلیا در شهرری در مرداد 1395 پیشکش کردن نمونه‌ای شبیه به شاهنامه بایسنقری از هرات به کودکان افغان بود.

یکی از برنامه‌های طرحِ ارایه آموزش‌های فرهنگی و هنری به کودکان‌کار، در مرکز نگهداری کودکان افغان در موسسه ایلیا در شهرری در مرداد 1395 خورشیدی برگزار شد، با پیشکش کردن نمونه‌ای شبیه به شاهنامه بایسنقری از هرات به کودکان افغان؛ شاهنامه‌ای که یکی از نفیس‌ترین نسخه‌ها و ارزش‌های هنری آن به غایتِ کمال است. ابتدا درباره اهمیت شاهنامه به ویژه نسخه بایسنقری توضیحاتی به کودکان می‌دهم.

شگفتی آنان را درباره این کتاب می‌توان در نگاه‌شان خواند. پس از آن که کودکان تصویر نگارگری‌های زیبای این شاهنامه را با شور و اشتیاق تماشا کردند، پای نقالی حماسه رستم، پهلوان نامدار ایرانی نشستند. کودکان حماسه‌سرایی را به نظم و سپس در بیان نقال با جان و دل پذیرا شدند. آن‌ها همچنین در زمان نقالی، مشارکت فعال و تعاملی با ما داشتند.

ارایه نقالی که در واقع هنر زنده نگه‌داشتن شاهنامه در گذشته‌ها بوده، این‌بار نیز در زمانه ما، طراوتی ویژه برای کودکان افغان داشت. این بی‌تردید می‌تواند از پویایی بودن میراث معنوی سرزمین‌های پارسی‌زبان در این بخش از گیتی نشانی داشته باشد. پس از پایان نقالی، این‌بار کودکان تخیل خود را به پرواز درآوردند. آن‌ها با ساختن عروسک‌های پارچه‌ای که از ذهن زیبا و خلاق‌شان سرچشمه می‌گیرد، احساس درونی خود را در صورت، لباس و پوشش عروسک‌ها آشکار می‌کنند؛ کوششی که بی‌تردید از روایتی نهفته در دل‌های کوچک‌شان برمی‌خیزد. چه احساس لذت‌بخشی است هنگامی که با این کودکان به تاریخ سفر می‌کنی؛ آرزوهایشان تو را آرزومند می‌کند. پس از پایان کارگاه از کودکان خواستیم هریک روایت و داستان برساخته خود را روی کاغذ بیاورند و در برنامه بعدی که در تالارهای موزه برگزار می‌شود، همراه داشته باشند. واژه موزه اما برای کودکان بسیار ناآشنا است. هنگامی که از آنان درباره موزه پرسیدیم، بی‌اطلاعی‌شان بیش‌تر به چشم می‌آمد. آن‌ها اما وقتی توصیفی از یک موزه شنیدند، تمایل نشان دادند هنگامی که به موزه می‌آیند، از شاهنامه و وسایل قدیمی بازدید کنند. هنگامی که گفتیم برنامه بعدی در موزه برگزار می‌شود و می‌توانند آثار را از نزدیک در تالارهای موزه‌ای ببینند، هیجان را می‌توانستی ببینی که از رخسارشان برمی‌خیزد. لبخند، تنها آورده ما از آن کارگاه موزه‌ای بود. هنگام خداحافظی، برق نگاه پراشتیاق‌شان تا دورترها همچنان روشن بود.

الهه حریریان/ راهنمای موزه

ارسال نظر

advertise advertise advertise advertise advertise advertise advertise
02188004648 , 02188004647 تهران خیابان بیست و هفتم کردستان خیابان اول خیابان بیست و هشتم پلاک 20 تهران خیابان نامجو نبش کوچه محلوجیان پلاک 2 واحد 3