کد خبر : 316

هفته نامه "شهر امید" در چهاردهمین شماره خود نوشت:

لانس‌ بعد از مبارزه‌ با سرطان‌ تنها به ‌دوچرخه‌اش‌ فکر نمی‌کرد. بلکه‌ تصمیم‌ گرفت‌ به ‌یاری‌ بیماران‌ سرطانی‌ بشتابد.

لانس‌ آرمسترانگ‌، دوچرخه‌سوار آمریکایی‌ با پیروز شدن‌ بر سرطانش‌ به‌ بزرگ‌ترین‌ موفقیت‌ در طول‌ زندگی‌اش دست‌ یافته‌ است‌. به‌ عقیده‌ خودش‌ پیروزی‌ و غلبه‌ بر بیماری‌ سرطان‌ مهم‌تر از پیروزی‌ در مسابقات‌ دوچرخه‌سواری‌ است‌. او تاکنون‌ توانسته‌ به‌صورت پیاپی‌ در مسابقات‌ دوچرخه‌سواری‌ گوی‌ سبقت‌ را از دیگران‌ برباید.

مسابقات‌ توردوفرانس دشوارترین ‌رقابت‌های‌ دوچرخه‌سواری‌ در جهان‌ است‌ که‌ دوچرخه‌سواران‌ سه‌ هزار و 607 کیلومتر را در 21 مرحله‌ رکاب‌ می‌زنند. لانس‌ نیز پس از بالا بردن هفتمین‌ جام قهرمانی در این رقابت‌ها، بازنشستگی‌اش را جشن ‌گرفت‌. او که‌ رهبر مبارزه‌ با سرطان‌ لقب‌ گرفته‌ در زندگی‌ 45 ساله‌اش‌ توانسته ‌مهم‌ترین‌ و باارزش‌ترین‌ کار را انجام‌ دهد.

تولد یک‌ قهرمان‌

لانس‌ ادواردگاندرسون‌، در 18 سپتامبر1971 در شهر پلانوی‌ تگزاس چشم‌ به‌ جهان‌ گشود. دوچرخه‌سواری‌ را از چهار سالگی‌ آغاز کرد. او در 11 سالگی‌ مسابقه‌ دوچرخه‌سواری‌ را تجربه‌ کرد و برای‌ اولین‌ بار برنده‌ شد. مادرش‌ زنی‌ بسیار مهربان‌ بود‌. لانس‌ 10 سال‌ بیشتر‌ نداشت‌ که‌ پدرش‌ به‌ دلیل‌ اختلاف‌ زناشویی‌، خانواده‌ را ترک‌ کرد و لانس‌ و مادرش تنها شدند. مادرش مجبور بود در دو جا کار کند تا از عهده‌ خرج‌ و مخارج زندگی‌ برآید. او می‌خواست‌ لانس‌ تحصیلات‌ عالیه داشته باشد و پله‌های‌ ترقی‌ را طی کند.

لانس‌ از همان‌ دوران‌ نوجوانی‌ شور عجیبی‌ برای‌ رقابت‌ داشت‌ البته‌ مادرش‌ اعتمادبه‌نفس‌ و حس‌ رقابت‌ را در پسرش‌ تقویت‌ می‌کرد. او همیشه‌ به‌ پسرش‌ می‌گفت‌ به‌ پیروزی ‌فکر کن‌ و از مبارزه‌ نترس‌. هیچ‌وقت‌ نباید باخت‌ نصیبت شود. 13 ساله‌ بود که‌ در مسابقات ‌دوچرخه‌سواری‌ آیرون‌ کیدز شرکت‌ کرد و مدال‌ طلا گرفت‌.

به‌این‌ترتیب‌ به‌عنوان‌ قهرمان‌ نوجوانان‌ زبانزد خاص ‌و عام‌ شد به‌طوری‌که‌ چندین‌ مجله‌ ورزشی‌ به‌ او لقب‌ آقای رییس‌ دادند. لانس‌ از کودکی‌ بسیار متواضع‌ و فروتن‌ بود و اجازه‌ نداد این‌ القاب‌ مغرورش کنند. خودش‌ دراین‌باره‌ معتقد است‌: «زندگی‌ من‌ شاید این‌طور به‌ نظر برسد که‌ هرساله‌ شاهد قهرمانی‌ باشم‌ اما این‌ مسائل‌ مرا غره‌ نمی‌کند. من‌ تنها به ‌تجربه‌ کردن‌ می‌اندیشم‌ و بر این‌ عقیده‌ هستم‌ که ‌باید هرروز بهتر از دیروز زندگی‌ کرد و آموخت‌.» لانس‌ آرمسترانگ‌ در 21 سالگی‌ در مسابقات‌ دوچرخه‌سواری‌ تور فرانسه شرکت ‌کرد و جوان‌ترین‌ شرکت‌کننده‌ آمریکایی این مسابقات شناخته شد‌.

مبارزه‌ با سرطان‌

زندگی‌ لانس از سال‌ 1996 به‌ بعد به‌ دو دوره‌ قبل‌ و بعد از سرطان‌ تقسیم‌ می‌شود. زیرا برخلاف‌ بسیاری‌ از بیماران‌ سرطانی‌ که‌ این‌ بیماری‌ را پایان‌ زندگی‌شان می‌دانند، اما برای‌ او موضوع‌ فرق‌ می‌کند. او پیش از ابتلا به سرطان‌ قهرمان‌ مسابقات ‌بسیاری‌ شده‌ بود و کارشناسان‌ او را رب‌النوع مسابقات‌ دوچرخه‌سواری‌ نامیده‌ بودند.

لانس‌ 24 ساله پس ‌از این‌که‌ در مسابقات‌ اسلو به‌ مقام‌ قهرمانی‌ رسید و نابغه‌ شماره‌ یک‌ ورزش‌ دوچرخه‌سواری نامیده شد به‌ علت درد شدید در قفسه‌ سینه‌ و زیر شکم‌ نتوانست‌ در دیگر مسابقات‌ شرکت‌ کند و در بیمارستان‌ بستری‌ شد. پزشکان پس از بررسی نتایج آزمایش‌های‌ بالینی دریافتند‌ او به‌ سرطان‌ پیشرفته‌ بیضه‌ مبتلا است که‌ تا قفسه‌ سینه‌اش‌ پیش‌ رفته‌ است‌.

پزشکان‌ به‌ او‌ گفتند شانس زنده ماندنش 40 درصد است اما لانس‌ با تقویت‌ روحیه‌ و عزمی راسخ، پس از پشت سر گذاشتن اعمال جراحی، شیمی‌درمانی و برداشتن بیضه راست توانست سرطان را شکست دهد. ‌بسیاری‌ از اطرافیان‌، پزشکان‌ و مربیانش‌ او را در این‌ نبرد سخت‌ و بازگشت‌ به‌ ورزش‌ حرفه‌ای‌ کمک‌ کردند.

لانس می‌گوید: «تصمیم‌ گرفتم‌ ‌هر طور شده‌ سلامتی‌ام‌ را به‌ دست‌ بیاورم‌. به‌همین‌ علت‌ بعد از عمل‌ جراحی‌ به‌محض‌ این‌که ‌کمی‌ زخم‌ها و جای‌ بخیه‌ها التیام‌ یافت‌ با کمک دوستان، پزشکان، مربیان و مادرم دوباره دوچرخه‌سواری را شروع کردم.»

مادرش می‌گوید: « 17ساله بودم که ‌لانس‌ را به‌ دنیا آوردم‌ اما به‌ علت ‌اختلاف‌ با پدرش جدا شدیم‌ و لانس‌ را با چنگ و دندان بزرگ کردم.»

لانس‌ نیز می‌گوید: «مادرم در طول‌ زندگی‌، مربی‌‌، دوست‌، مشوق‌‌، پزشک‌ و راننده‌ام‌ بوده‌ است‌. وجودش بزرگ‌ترین نعمت خدا است که از خود قدرت و اعتمادبه‌نفس متصاعد می‌کند.»

پروفسور گیب ‌فلدمن، رییس‌ بخش‌ سرطان‌ بیمارستان ایالتی تگزاس‌ می‌گوید: «این‌ یک‌ موفقیت‌ بزرگ‌ برای‌ جامعه ‌پزشکی‌ محسوب‌ می‌شود. درواقع‌ سرطان‌ بیضه‌ یکی‌ از سرطان‌های‌ کشنده‌ است، اما این ‌ورزشکار با روحیه‌ قوی‌اش توانست‌ با این‌ بیماری‌ لاعلاج‌ مبارزه‌ کند و پیروز شود.»

سیر بل‌گیمارد، مربی‌ او یکی‌ از کسانی‌ است‌ که‌ در بازپروری‌ روح و جسم لانس‌ سهم‌ بزرگی‌ داشت‌ و در کنار لانس‌ بود. او در مورد لانس‌ گفت: «او قوی‌ترین‌ قهرمان دنیای‌ ورزش است

بنیاد خیریه مبارزه‌ با سرطان‌

لانس‌ بعد از مبارزه‌ با سرطان‌ تنها به ‌دوچرخه‌اش‌ فکر نمی‌کرد. بلکه‌ تصمیم‌ گرفت‌ به ‌یاری‌ بیماران‌ سرطانی‌ بشتابد. او بنیاد لانس‌آرمسترانگ‌ را در سال‌ 1997 به‌منظور کمک‌ و پشتیبانی‌ از بیماران سرطانی ‌بر پا کرد و با شعار «‌زندگی‌ مقتدرانه‌» فعالیت‌هایش را گسترش‌ داد. او اکنون‌ خیراندیش و اسطوره‌ مبارزه با سرطان‌ است.

لانس‌ همچنین‌ سخنگوی‌ جنبش‌ مبارزه‌ با این ‌بیماری‌ است‌. یکی‌ از کارهای‌ زیبا و کم‌نظیری‌ که‌ برای‌ کمک‌ به‌ سرطانی‌ها انجام داد تولید دستبند برای‌ نجات‌یافتگان‌ است. شرکت‌ نایک‌ نیز با اهدای یک‌ میلیون‌ دلار به تولید پنج میلیون ‌دستبند کمک کرد که نام خریداران رویش حک شده بود.

در مدت‌ کوتاهی‌ این‌ دستبندها در سراسر جهان‌ شناخته ‌شد و طرفداران‌ زیادی‌ پیدا کرد. حتی‌ بعضی‌ از افراد حاضر به‌ پرداخت‌ 20 دلار برای‌ خرید این ‌دستبندها بودند. به‌طوری‌که‌ 32 میلیون‌ نفر در جهان‌ صاحب‌ این‌ دستبند هستند که‌ سمبل‌ مبارزه ‌با بیماری‌ سرطان‌ است‌.

لانس‌ هرچند ماه‌ یک‌بار از طریق‌ تلویزیون‌ با مردم‌ صحبت‌ می‌کند و بیماران‌ سرطانی‌ با او تماس‌ می‌گیرند و او برایشان آرزوی‌ سلامتی‌ می‌کند. لانس‌ اکنون 45 سال ‌دارد و توانسته‌ نامش‌ را به‌عنوان‌ نخستین‌ کسی ‌که‌ در هفت‌ مسابقه‌ متوالی ‌دوچرخه‌سواری‌ تور فرانسه‌ مقام‌ نخست را کسب‌ کرده به ثبت‌ برساند.

شعار ‌او «نباید تسلیم ‌شد» نکته‌ای است که لانس‌ از مبتلایان به سرطان می‌خواهد تکرار کنند. او نیز در طول دوران درمانش چنین کرد و برای حفظ انگیزه‌اش تلاش کرد پزشکان را متقاعد کند که به او اجازه دهند روزانه یک فنجان قهوه بنوشد.

 

ارسال نظر

advertise advertise advertise advertise advertise advertise advertise
02188004648 , 02188004647 تهران خیابان بیست و هفتم کردستان خیابان اول خیابان بیست و هشتم پلاک 20 تهران خیابان نامجو نبش کوچه محلوجیان پلاک 2 واحد 3