کد خبر : 350

بهرام کلهرنیا در گفت‌وگو با «شهر امید» مطرح کرد:

بهرام کلهرنیا در گفت‌وگو با «شهر امید» می گوید: صحبت اصلی من این است که باید از محبوبیت و وجهه هنرمندان در راستای کمک به خیریه‌ها بهره ببریم.

بهرام کلهرنیا در گفت‌وگو با «شهر امید» مطرح کرد:

 

بهرام کلهرنیا، چهره شاخص عرصه هنر گرافیک کشور، معتقد است که راه‌اندازی نشریه «شهر امید» می‌تواند منجر به شکل‌گیری یک روند مدیریتی درست در عرصه خیریه‌ها برای جذب هنرمندان در جهت رشد و توسعه این بخش شود. وی که سال‌ها فعالیت هنری، تدریس و داوری جشنواره‌های مختلف را در کارنامه کاری خود دارد، معتقد است که خیریه‌ها و هنرمندان می‌توانند متقابلا به یکدیگر کمک کنند تا هم شرایط و فضای توجه به خیریه‌ها در جامعه افزایش یابد و هم هنرمندان و آثار آن‌ها بیشتر دیده شوند و به فروش برسند. آنچه می‌خوانید گفت‌وگوی این هنرمند دوست‌داشتنی با «شهر امید» است.

 

طی سال‌های اخیر هنرمندان بی‌شماری در عرصه تجسمی‌ نمایشگاه‌هایی را راه‌اندازی کرده‌اند که بخشی از عواید آن به خیریه‌ها تعلق گرفته است. فکر می‌کنید این روند تا چه حد می‌تواند در رشد و توسعه این بخش‌ها موثر باشد؟

من فکر می‌کنم در بدو امر باید به این مساله توجه داشته باشیم که اغلب هنرمندان کشور ما دچار مشکلات عدیده مالی هستند و این اخباری که مبنی بر قیمت‌های گزاف فروش تابلوهای برخی از هنرمندان منتشر می‌شود عموما متعلق به دلال‌ها است که پول آن در جیب غیر هنرمندان می‌رود. در حقیقت این فروش‌های آنچنانی تنها متعلق به لیست بسیار کوچکی از هنرمندان است و همانطور که در بالا گفتم بخش مهمی‌ از آن به جیب واسطه‌ها سرازیر می‌شود. در این میان اما گروه بزرگی از هنرمندان هستند که به خاطر عشق به عرصه هنر وارد این عرصه شده‌اند و به‌نوعی زندگی شخصی خود را فدای این بخش کرده‌اند. بنابراین من فکر می‌کنم در بدو امر خیریه‌ها باید به‌نوعی روی فرهنگ‌سازی مانور دهند تا هم هنرمندان دیده شوند و بتوانند به فروش مناسب دست یابند و هم خیریه‌ها بتوانند از آن منتفع شوند. الان هنرمندان استاد و پیشکسوتی وجود دارند که دچار بیماری و مشکلات عدیده هستند اما هیچ حمایتی نظیر بازنشستگی یا بیمه و ... ندارند. با وجود اینکه جامعه باید به این هنرمندان توجه کند اما متاسفانه هیچ نهاد یا ارگانی نیست که از آن‌ها حمایت کند. از طرفی به خاطر اینکه هنرمندان افراد رئوف‌القلبی هستند در بسیاری از موارد کارهای خیریه از سوی این گروه که اتفاقا درآمد چندانی هم ندارند شکل می‌گیرد، در حالی که می‌توان این خدمات را به‌نوعی دیگر دنبال کرد.

 

فکر و ایده شما برای ارائه این خدمات دوجانبه که به آن اشاره کردید، چیست؟

حقیقت این است که جامعه به هنرمند به چشم یک فعال حوزه انسانی نگاه می‌کند، بنابراین یک هنرمند می‌تواند مشارکت مردم را جذب کند. درواقع هنرمندان هیچگاه از فعالیت در راستای کمک به خیریه‌ها و افراد مختلف مضایقه نکرده‌اند، پس خیریه‌ها می‌توانند با مدیریت درست مردم را از طریق این هنرمندان جذب کنند. این تنها بخشی از کارکرد اجتماعی مهمی‌ است که جامعه می‌تواند با پشتیبانی هنرمندان انجام دهد. درواقع این اتفاق جهانی است و در تمام دنیا سازمان‌های بزرگ نظیر یونیسف نیز از آن بهره می‌برند، یعنی برای جذب مردم به عرصه کمک و خیریه از هنرمندان بهره می‌گیرند که یکی از بهترین روش‌ها است. بنابراین می‌توان این روش را جایگزین تفکری کنیم که می‌گوید هنرمند باید فقط کمک مالی کند. ما با این شیوه می‌توانیم کمک‌های بیشتری را جذب کنیم، کما اینکه در تاریخ ما نیز چنین نمونه‌هایی وجود دارد. مثلا در زلزله بویین‌زهرا مرحوم تختی توانست با گل‌ریزان عواید یک روز بازار را به این زلزله اختصاص دهد که در نهایت منجر به ساخت شهرک بویین‌زهرا شد. صحبت اصلی من این است که باید از محبوبیت و وجهه هنرمندان در راستای کمک به خیریه‌ها بهره ببریم. مطمئنا هنرمندان نیز با کمال میل از این طرح استقبال خواهند کرد. هنرمندان همواره در رخدادهای مختلف خیرخواهانه‌ای که تا به امروز در تاریخ این سرزمین رخ داده تاثیرگذار بوده‌اند اما می‌توان چنین اقدامات پسندیده‌ای را گسترد‌ه‌تر و متمرکزتر دنبال کرد.

 

ظاهرا منظور شما یک روند منسجم و تعریف‌شده در راستای جذب هنرمندان است، فکر می‌کنید چطور می‌توان این بخش را ایجاد کرد؟

به نظر من باید رفتارهای خیرخواهانه هنرمندان را که گاهی به‌صورت انفرادی صورت می‌پذیرد، مدیریت کنیم و یک شکل سازماندهی شده اجتماعی به آن بدهیم، به این معنا که تفکر پشتیبانی را برای خیریه‌ها مدنظر قرار دهیم. این بسیار خوب است که بخشی از عواید هنرمندان به کارهای خیر تعلق می‌گیرد اما می‌توان این بخش‌ها را گسترده‌تر کرد. متاسفانه ما تا امروز سازمان نیرومند اجتماعی برای این بخش نداشتیم تا بتوانیم نهایت بهره‌وری را ببریم؛ این در حالی است که من معتقدم وجود نشریه «شهر امید» می‌تواند چنین دریچه‌ای را باز کند و هنرمندان را به سمت‌وسوی انسجام کارهای خیریه سوق دهد. مطمئنا تمام هنرمندان نیز از روند ایجاد تفکر درست مدیریتی توسط این نشریه استقبال خواهند کرد. لذا من معتقدم که ما باید چند موسسه کلان خیریه داشته باشیم تا بتوانیم به شکلی کاملا مدیریت شده وارد عرصه خیریه‌ها شویم و با استفاده از محبوبیت هنرمندان از حضور و کمک مردم بهره ببریم.

 

ارسال نظر

advertise advertise advertise advertise advertise advertise advertise
02188004648 , 02188004647 تهران خیابان بیست و هفتم کردستان خیابان اول خیابان بیست و هشتم پلاک 20 تهران خیابان نامجو نبش کوچه محلوجیان پلاک 2 واحد 3