کد خبر : 387

کارگردان فیلم والدراما در گفت‌وگو با «شهر امید»

کارگردان فیلم والدراما تصمیم گرفت که عواید نخستین اکران رابه موسسه کودکان سرزمین من واگذار کند زیرا می‌دانست که این موسسه قصد دارد با عواید این فیلم خانه‌ای اجاره کند تا کودکان بیشتری را تحت سرپرستی داشته باشد.

عباس امینی، کارگردان فیلم والدراما است. وی که سال‌ها در عرصه کودکان‌کار فعال بوده، با دغدغه شخصی و با سوژه همین کودکان، والدراما را به تصویر کشیده است. این فیلم که 18 شهریور ماه به نفع موسسه کودکان سرزمین من در تالار ایوان شمس نخستین اکران خود را تجربه کرد، نخستین تجربه فیلم بلند این کارگردان به شمار می‌رود. امینی معتقد است که موسسه‌ها و بخش‌های مردمی جامعه می‌توانند کمک شایانی به این بخش از سینما و فرهنگ جامعه داشته باشند و در جهت رشد کمک‌های مردمی گام بردارند. آنچه می‌خوانید گفت‌وگوی «شهر امید» با این هنرمند است.

 

چرا تصمیم گرفتید که بخشی از عواید نخستین اکران فیلم والدراما را به موسسه کودکان سرزمین من ببخشید؟

 

والدراما نخستین فیلم بلند من است که با موضوع کودکان‌کار ساخته‌ام. ازآنجایی‌که من خود یکی از داوطلبان انجمن حمایت از کودکان‌کار بودم، جذب این سوژه شدم. من از سال 83 کار کردن در حوزه آسیب‌های اجتماعی را آغاز کردم. همین امر نیز انگیزه کار من شد و با هزینه شخصی ساخت این فیلم را شروع کردم. نخستین حضور این فیلم در فستیوال برلین بود که کاندیدای بهترین فیلم اول شد. والدراما فیلمی درباره کودکان‌کار است. داستان فیلم از این قرار است که پسری به دلیل شباهتش به والدراما بازیکن کلمبیایی در بین مردم آبادان به این نام مشهور شده است. طی داستان این پسربچه به خاطر اتفاقاتی به تهران می‌آید و به‌عنوان کودک‌کار مشغول به کار می‌شود. ازآنجایی‌که پایه و اساس این فیلم بر مبنای کودکان‌کار است و مشترکات زیادی با موسسه کودکان سرزمین من داشت، تصمیم گرفتم که عواید نخستین اکران این فیلم را به این موسسه واگذار کنم؛ زیرا می‌دانم که این موسسه مردم‌نهاد قصد دارد با عواید اکران این فیلم خانه‌ای اجاره کند تا بتواند کودکان بیشتری را تحت سرپرستی داشته باشد.

به نظر شما فیلم‌هایی نظیر والدراما تا چه حد می‌توانند بر بهبود روند زندگی کودکان‌کار و رفع مشکلات آنان توسط موسسه‌های مردم‌نهاد تاثیر بگذارند؟

طبیعتا هر کسی در راستای حل مشکلات جامعه تلاش می‌کند. بالطبع من نیز سعی کردم از طریق ابزار سینما به این امر بپردازم. ازآنجایی‌که ذهنم درگیر موضوع کودکان‌کار بود، چنین مسیری را انتخاب کردم. قطعا کارهای بعدی من نیز با این موضوع مرتبط است. این موضوع دغدغه ذهنی من است تا جایی‌که اگر می‌توانستم تمام هزینه و عواید اکران فیلم را صرف موسسه‌های مردم‌نهاد و کمک به این بخش می‌کردم. من معتقدم که این موسسه‌ها می‌توانند نقشی متقابل برای فرهنگ ایفا کنند.

یعنی شما معتقدید که موسسه‌های مردم‌نهاد می‌توانند به شناخت حوزه فیلم‌های این‌چنینی نیز کمک کنند؟

بله یقینا. متاسفانه در نگاه عام جامعه امروز ما این تیپ فیلم‌ها محکوم به شکست هستند، چون در این فیلم‌ها نمی‌توان از چهره‌ها و ستاره‌ها استفاده کرد؛ بنابراین عناصر لازم را برای جذب مخاطب عام ندارند. در واقع چنین فیلم‌هایی تنها می‌توانند افراد دغدغه‌مند جامعه را جذب کنند؛ اما موسسات مردمی می‌توانند روی دیدگاه جامعه تاثیر بگذارند و به رشد این عرصه کمک کنند. والدراما فیلمی تلخ نیست بلکه سراسر امید است، بنابراین می‌توان از طریق چنین آثاری بخش‌های روشن زندگی سخت این کودکان را نیز به تصویر کشید. به نظر من نقش موسسات مردم‌نهاد بسیار مهم است زیرا شکل موجود در این بخش شبیه به یک زنجیره متصل است. یعنی حمایت چنین موسساتی از این نوع سینما می‌تواند به رشد این بخش و متقابلا رشد کمک‌های مردمی بیانجامد؛ زیرا این فیلم بخشی از زندگی کودکان‌کار را نشانه رفته که لازم است جامعه از آن باخبر شود. یقینا باخبر شدن جامعه از وضعیت این کودکان نیز می‌تواند به بهبود وضعیت آنان منجر شود از اینرو همراهی این دو بخش با یکدیگر ضروری است.

سمیه باقری

ارسال نظر

advertise advertise advertise advertise advertise advertise advertise
02188004648 , 02188004647 تهران خیابان بیست و هفتم کردستان خیابان اول خیابان بیست و هشتم پلاک 20 تهران خیابان نامجو نبش کوچه محلوجیان پلاک 2 واحد 3