کد خبر : 407

هفته نامه "شهر امید" در بیستمین شماره خود نوشت:

رود گولیت ،زیکو و فرانچسکو توتی بزرگ‌ترین و نیکوکارترین شماره‌ 10‌های جهان فوتبال هستند.

جادوی شماره‌ 10‌های جاودانه و خیرخواه فوتبال

گرچه همه‌چیز با پله آغاز نشد، ولی بدون او شاید اسطوره‌ پیراهن شماره 10 نیز شکل نمی‌گرفت. «مروارید سیاه» فوتبال برزیل، به پیراهن شماره‌ 10 شخصیتی داد که تا امروز خود را حفظ کرده است.

پله در 17 سالگی جهان فوتبال را مسحور می‌کرد. دریبل‌های فراموش‌نشدنی‌اش، مهارتش در بازی فردی، قدرت بازی با دو پا، شوت‌های سرکش و شم گل‌‌زنی به او شخصیتی یگانه می‌بخشید ولی هنوز به بازیکن شماره‌ ۱۰ تبدیل نشده بود. پله‌‌ شماره‌ 10 در جام جهانی 1970 ظهور کرد و پس از بالا بردن جام قهرمانی به باشگاه کاسموس نیویورک پیوست. او پس از اتمام دوران حرفه‌ای در رقابت‌ها و فعالیت‌های بشردوستانه زیادی شرکت و نقش زیادی در جمع‌آوری پول برای نیازمندان داشت.

پله در جایگاه وزیر ورزش برزیل در دهه 90 میلادی، پروژه جاه‌طلبانه گسترش ورزش فوتبال و والیبال در فقیر و دورافتاده‌ترین مناطق برزیل را اجرا کرد که نتیجه‌اش گرایش روزافزون کودکان و نوجوانان به ورزش حرفه‌ای و کاهش جرم و جنایت بود.

 

رود گولیت، لاله سیاه هلند

رود گولیت در خانواده‌ای سورینامی‌ تبار در آمستردام متولد شد و از سوی فوتبال‌دوستان لاله‌ سیاه نام گرفت. او از اوایل دهه 80 میلادی با تیم فاینورد روتردام و آیندهوون به شهرت رسید. اما دوره اوجش از سال 1987 و پس از پیوستن به باشگاه آ.ث.میلان ایتالیا آغاز شد.

تیم ملی هلند پس از نسل طلایی کرویف، رپ، رنسن‌ برینک و... در دهه‌ 70 میلادی، بار دیگر در اواخر دهه 80 میلادی ستارگان پر فروغی چون گولیت، فان ‌باستن، ریکارد و کومان را گرد آورده بود. گولیت با قامت بلند و خوش‌تراش در زمین چون نگین در قلب میدان می‌درخشید و هنگام حمله، مانند فان‌ باستن به گلزنی خطرناک تبدیل می‌شد.

هلند در سال 1988 در رقابت‌های جام ملت‌های اروپا، نه تنها توانست کشور آلمان میزبان رقابت‌ها را در نیمه‌نهایی شکست دهد، بلکه با پیروزی دو بر صفر بر اتحاد جماهیر شوروی در بازی فینال، برای نخستین بار جام قهرمانی اروپا را بالای سر برد. گل زیبای رود گولیت در بازی فینال فراموش‌‌نشدنی است.

 

در رقابت‌های جام جهانی 1990 ایتالیا، گولیت آماده نبود و هلند در بازی جنجالی مقابل آلمان شکست خورد و حذف شد. در جام جهانی 1994 آمریکا نیز او به علت اختلاف با دیک آدووکات سرمربی تیم ملی هلند از تیم ملی کناره‌گیری کرد.  

گولیت در سال 1995 به باشگاه چلسی لندن پیوست و در این تیم به‌عنوان بازیکن و مربی فعالیت ‌کرد. او در سال 1998 کفش‌هایش را آویخت و به چهره‌ای دوست‌داشتنی در زمینه مبارزه با نژادپرستی، تبعیض علیه زنان و کودکان تبدیل شد. او یکی از حامیان اصلی یونیسف، نهاد خیریه سازمان ملل متحد، در قاره اروپا است.

زیکو، پله سفید

در تاریخ جام جهانی فوتبال بازیکنانی بوده‌اند که بخت با آنان یار نبوده و بر خلاف آنچه که سزاوارش بوده‌اند، از مسابقات حذف شده‌اند. ناکامی مجارستان در برابر آلمان در فینال جام جهانی 1954، شکست آلمان‌ها برابر لاجوردی‌های ایتالیا در نیمه‌نهایی 1970 مکزیک و ناکامی فرانسوی‌ها در سال‌های 1982 و 1986 برابر آلمان در مرحله نیمه‌نهایی، نمونه‌هایی بیش نیستند. اما ناکامی یک تیم دردناک بود: خداحافظی رقصندگان برزیل از جام جهانی 1982.

در آن دوره جام جهانی برزیل فوتبالی زیبا به نمایش گذاشت. خط میانی تیم ملی برزیل را سوکراتس، فالکائو، ادر و زیکو ستاره‌ شماره‌ 10 این تیم تشکیل داده بودند. تله سانتا، سرمربی افسانه‌ای برزیل ‌گفت: «بازی برزیل بدون زیکو بی‌روح است.»

در آن دوره جام جهانی بازی برزیلی‌ها نقطه مقابل فوتبال نتیجه‌‌گرایی بود که آلمان‌ها و ایتالیایی‌ها ارائه می‌کردند. زیکو و یارانش که در مرحله دوم آرژانتین و ستاره‌اش مارادونا را سه بر یک به زانو درآورده بودند، در بازی بعدی‌شان تنها به یک تساوی در برابر ایتالیا نیاز داشتند. آنان در دقیقه 68 به گل تساوی دست یافتند اما به جای آن‌که نتیجه را حفظ کنند به هنرنمایی‌ کردن ادامه دادند. گل پائولو روسی، مهاجم ایتالیا در دقیقه ۷۵ رویای فوتبال‌دوستانی را که شیفته بازی زیبای برزیل شده بودند، نقش بر آب کرد.

 

زیکو که به پله سفید شهرت دارد، در طول فعالیت حرفه‌‌ای‌اش تنها در سه باشگاه فلامینگو، اودینزه و کاشیما آنتلرز بازی کرده است. او بیشترین بازی‌هایش را با پیراهن تیم فلامنگو انجام داده و با این تیم جام باشگاه‌های برزیل و جهان را بالای سر برده است.

زیکو در سال 1985 به برزیل بازگشت و تا سال 1989 در تیم فلامنگو بازی کرد و کفش‌هایش را آویخت اما پس از دو سال به باشگاه کاشیما آنتلرز پیوست و تا 40 سالگی در آن تیم توپ زد.  

او که در یکی از فقیرترین محلات ریودوژانیرو به دنیا آمده و بزرگ شده است، با همکاری دکتر سوکراتس، کاپیتان تیم ملی رویایی برزیل در جام جهانی 1982، موسسه خیریه‌ای با هدف آموزش فوتبال به کودکان یتیم و فقیر محلات فقیرنشین ریو تاسیس کردند که پس از مرگ دکتر سوکراتس نیز به کارش ادامه می‌دهد و بیش از چهار هزار کودک را زیر نظر دارد.  

فرانچسکو توتی، کاپیتان افسانه‌ای شهر رم

پله در آستانه‌ جام جهانی 2006 آلمان که در آن تیم ملی ایتالیا برای چهارمین بار قهرمان جهان شد، گفت: «توتی در حال حاضر بهترین بازیکن جهان است.»

توتی در دوران اوجش، تلفیقی از ریورا و باجو بود. بازیکنی با مهارت‌های فردی بالا، سرعت کم‌نظیر، چرخش‌های تماشایی، دید عالی و سرعت‌ انتقال استثنایی. او رهبر ارکستر واقعی، بازی‌ساز خوش‌فکر، دریبل‌زن قهار و تمام‌کننده‌ خطرناک بود. توتی تنها هافبک تهاجمی است که در فصل 2007- 2008 کالچو آقای گل شد.

زمانی باشگاه‌های بزرگ ایتالیا و اروپا حاضر بودند با پرداخت دستمزد‌های افسانه‌ای فرانچسکو توتی را به خدمت بگیرند، اما او به تیم رم شهر زادگاهش وفادار ماند. او از سال 1997 کاپیتان این تیم است و مدیران، بازیکنان و هواداران او را «ایل کاپیتانو» می‌نامند.

فرانچسکو توتی در زندگی اجتماعی نیز خوش‌نام است. او از سال 2003 عضو افتخاری یونیسف، صندوق خیریه سازمان ملل متحد است. او عواید فروش دو اتوبیوگرافی‌اش را به یونیسف و موسسات خیریه‌ای که به کودکان بی‌سرپرست کمک می‌کنند اهدا کرده است.

ارسال نظر

advertise advertise advertise advertise advertise advertise advertise
02188004648 , 02188004647 تهران خیابان بیست و هفتم کردستان خیابان اول خیابان بیست و هشتم پلاک 20 تهران خیابان نامجو نبش کوچه محلوجیان پلاک 2 واحد 3