کد خبر : 425

گفت‌وگوی «شهر امید» با سیدمحمد موسوی کارآفرین نمونه کشور و موسس کانون معلولین توانا

اکنون 500 نفر که دارای معلولیت (نابینا، ناشنوا و جسمی حرکتی) هستند در خطوط تولید گروه صنعتی فیروز مشغول به کارند.

اشتغال‌زایی و توانمندسازی نیروهای بیکار جامعه از دغدغه‌های کارآفرینان بزرگی است که چشم‌اندازهای وسیعی برای آینده کشورشان ترسیم کرده‌اند. سیدمحمد موسوی مدیرعامل گروه بهداشتی فیروز از جمله کارآفرینانی است که سال‌هاست درصدد رفع نیازهای مختلفی از جامعه به‌خصوص معلولان برآمده است. موسوی موسس برند معروف فیروز است که نامش میان ایرانیان نام‌آشناست. علاوه بر این او یکی از کارآفرینان بزرگی است که در تولید محصولات مختلف حوزه بهداشتی از معلولان استفاده کرده و برای کمک به آن‌ها کانون معلولین توانا را راه‌اندازی کرده است. «شهر امید» با او به گفت‌وگو نشسته تا درباره روند فعالیتش اطلاعات بیشتری را به دست آورد.

کمی درباره خودتان برایمان بگویید؟

همیشه به دنبال این بودم که با رسیدن به توانمندی اقتصادی بخشی از دغدغه‌های اجتماعی کشورم را برطرف کنم. همین موضوع باعث شد که به سمت تولید و فعالیت‌هایی در این راستا بروم. در سال 1373 شرکت گروه مدیران البرز را با مشارکت 70 نفر از مدیران شهر صنعتی البرز که در حوزه تولید شیشه کنتورهای برق فعالیت می‌کردند، تاسیس کردم.

سپس در سال 1379 از طریق مزایده، شرکت فیروز را از بنیاد مستضعفان خریداری کردم. شرکت فیروز که در سال 1353 با نام تجاری جانسون اند جانسون در ایران تاسیس شده بود تا قبل از واگذاری به بخش خصوصی کاملا دولتی اداره و فعالیت قابل‌توجهی نداشت. زمانی که کارخانه را تحویل گرفتم، فقط 5 نوع کالا در آن تولید می‌شد و در مجموع حدود 34 نفر پرسنل در آن فعالیت می‌کردند، اما با تلاش زیاد، در حال حاضر 110 نوع محصول توسط این مجموعه تولید و حدود هزار نفر در آن مشغول به کار هستند. در شرایط سخت کنونی که ایجاد اشتغال به یکی از بزرگ‌ترین دغدغه‌های کشور تبدیل شده، تیم تخصصی ما در شرکت فیروز با مشاوره مدیران توانمند کانون معلولین توانا از سال 1380 با رویکردهای اجتماعی در زمینه کارآفرینی و اشتغال‌زایی و با توجه به آمار جمعیت جوان ایران و نقش مخرب بیکاری در آسیب‌های اجتماعی، نیروی انسانی را جایگزین ماشین‌آلات صنعتی کرده است. این شیوه دقیقا برخلاف عملکرد کشورهای غربی است که با رشد منفی جمعیت مواجه‌اند و به‌کارگیری کارگران را افزایش هزینه می‌دانند. عملکرد گروه ما بدون حمایت خاص از سوی دولت انجام شده است. شرکت ما در این اقدام 500 نفر را که دارای معلولیت (نابینا ، ناشنوا و جسمی حرکتی) هستند در خطوط تولید شرکت مشغول به کار کرده است.

چرا نیروی انسانی را جایگزین ماشین‌آلات صنعتی کرده‌اید؟

نگاه من نسبت به سرمایه‌داری با نگاه دنیای غرب به سرمایه‌داری فاصله زیادی دارد. سرمایه‌دار باید به فکر مردم کشورش باشد و سرمایه خود را در جهت خدمت به اهداف اجتماعی به کار گیرد. اروپاییان به دلیل رشد منفی جمعیت کشورشان به فکر اتوماسیون صنعت‌شان افتاده‌اند. وقتی رشد جمعیتی کشور منفی باشد، هزینه‌های کارگران نیز سرسام‌آورتر می‌شود اما جمعیت ما در حال رشد است. پس در این شرایط باید برای مردم کار و تولید ایجاد کنیم. این کار و تولید باید با توجه به شرایط اقتصادی کشورمان انجام شود. درحال حاضر شرایط جامعه ما اجازه نمی‌دهد که کارخانه‌مان را مجهز به دستگاه‌های اتوماسیون کنیم و جوانانمان بیکار باشند.

بیکاری عوارض گوناگونی مانند خودکشی، افسردگی روحی، طلاق و... را به همراه خواهد داشت؛ بنابراین اعتقاد ما این است: کارهایی را که  یک نیروی انسانی می‌تواند، انجام دهد چرا باید اتوماسیون کنم؟ بر این اساس به مسئولین و متولیان صنعت کشورمان می‌گوییم: در جامعه ما انسان‌های بیکار بسیارند و در پی این بیکاری هزاران معضل اجتماعی نهفته است. وقتی شرایط اینگونه است، نباید از اتوماسیون استقبال کرد، باید صنعت را به سمت ایجاد اشتغال هدایت کرد و در انجام امور بیشتر از نیروی کار بیشتری بهره گرفت. در نتیجه تولید کارخانه ما فقط صابون، شامپو، پودر و کرم نیست، ما اینجا عشق ، امید و زندگی می‌آفرینیم.

شما موسس کانون معلولین توانا هستید، کمی در این باره برایمان بگویید؟

معلولان از قشرهای مظلوم جامعه هستند. همین موضوع باعث شد که به فکر تاسیس یک نهاد مردمی که به دولت وابسته نباشد، بیافتیم. هدف از راه‌اندازی کانون توانا این نبود که تمام مشکلات معلولان کشور حل شود، بلکه خواستیم نمونه کاری از توانایی‌های موجود این افراد را به مسئولان نشان دهیم، تا آن‌ها به این باور برسند که معلولان در فرصت‌های برابر توانا هستند. به‌عنوان کسی که از کودکی طعم زندگی با معلولان را چشیده و از طرفی رفاه کشورهای اروپایی و ایالات‌متحده آمریکا را از نزدیک شاهد بوده، در سال 1374 با یک فلسفه فکری نوین سنگ بنای اولیه کانون را پایه‌ریزی کردم و در راستای تغییر نگرش جامعه نسبت به معلولیت و دفاع از حقوق این قشر محجوب و مظلوم با کمک دوستان در این مسیر قدم برداشتیم و در سخت‌ترین شرایط و با وجود موانع زیاد حتی از سوی دولتمردان، وارد عرصه کار شدیم و حضور بین‌المللی پیدا کردیم. در سال 1383 پس از تصویب قانون جامع حمایت از حقوق معلولان توسط مجلس شورای اسلامی، دولت را تشویق کردیم تا به کنوانسیون حمایت از معلولان ملحق شود.

نرگس فرجی

ارسال نظر

advertise advertise advertise advertise advertise advertise advertise
02188004648 , 02188004647 تهران خیابان بیست و هفتم کردستان خیابان اول خیابان بیست و هشتم پلاک 20 تهران خیابان نامجو نبش کوچه محلوجیان پلاک 2 واحد 3