کد خبر : 447

هفته نامه "شهر امید" در بیست و چهارمین شماره خود نوشت:

سراسر عمر فلورانس در خدمت به بیماران و زخمیان جنگ‌ها گذشت و با دلسوزی مثال‌زدنی و بی‌نظیر در این مسیر کوشید.

جنگ همواره تلخ، ویرانگر و غم‌بار است. آتش جنگ که شعله‌ور می‌شود، آدمیان همچون برگ خزان بر زمین می‌ریزند. این پدیده انسانی که سراسر تاریخ بشر را با خود آلوده و برگ‌هایی غمگین بر کتاب زندگی انسان بر کره خاکی سیاه کرده است، گویی نمی‌خواهد پایانی بگیرد. همین پدیده تلخ و سیاه اما رویه‌ای دیگر نیز دارد؛ روزنه‌هایی از امید در گوشه‌گوشه هر یک از جنگ‌های تاریخ به چشم می‌آید و البته بر برگ‌های تاریخ ثبت شده است، که تداوم زندگی و انسانیت را در خود نهفته دارند. اگر این روزنه‌ها نبودند، شاید این همه جنگ که در تاریخ ثبت شده است، پس از این هزاره‌های پیاپی، دیگر نشانی از زندگی و انسانیت بر جای نمی‌ماند.

سرنوشت بیماران در دستان تو

بانویی در تاریخ جنگ‌های اروپا آوازه یافته است که در واقع نمادی از نیک‌خواهی برشمرده می‌شود. بسیاری او را نماد نیکوکاری در جهان مدرن می‌نامند؛ کسی که خستگی نمی‌شناخت و با حضور در جبهه‌های جنگ توانست الگویی برای یاری به دیگران ارایه دهد. آن بانو گویی در پی یک ندای درونی از جای برخاست «ای فلورانس آینده تو در خدمت به بیماران خواهد گذشت. سرنوشت بیماران را می‌توانی تغییر دهی. برخیز، بیدار باش.» سراسر عمر او در خدمت به بیماران و زخمیان جنگ‌ها گذشت و با دلسوزی مثال‌زدنی و بی‌نظیر در این مسیر کوشید. او از خود رساله‌ها و کتاب‌های بسیاری درباره پرستاری بیماران و زخمی‌های جنگی و نیز البته نیازمندان برجای گذاشت.

بانوی جنگ‌ستیز

فلورانس نایتینگل، نام‌بردار به بانوی چراغ در سال 1820 میلادی در فلورانس ایتالیا زاده شد. پدر و مادرش اهل انگلیس بودند و پس از تولد دخترشان به انگلیس بازگشتند. فلورانس افزون بر آموختن زبان‌های گوناگون، از همان ابتدای زندگی به کتاب مقدس عشق می‌ورزید و آنگونه که خود بعدها روایت کرده است، در اثر خواندن آن نداهایی به قلبش روانه می‌شد. او سرانجام در زمینه پرستاری تحصیل کرد و در سفرهایش به اروپا و مصر توانست وضعیت درمانی و بیمارستان‌های کشورهای گوناگون را از نزدیک ببیند. در سال 1853 که میان عثمانی و روسیه جنگ درگرفت، فرانسه و انگلیس به جبهه عثمانی یاری می‌رساندند. فلورانس دلیرانه به جبهه‌ها رفت تا به زخمیان یاری برساند. چهره آرامش‌بخش نایتینگل، برای بسیاری تسکین بود. او برای بهداشتی کردن و پاک‌سازی اردوگاه انگلیسی‌ها کوشید. سربازان خو‌شگذران را از می‌گساری برحذر داشت و برای آن‌ها اتاق مطالعه و تفریح برپا ساخت. اقدامات فلورانس برای بهبود وضع وسایل پزشکی در اردوگاه‌ها، با وجود مشکلات فراوان، توانست در آمار تلفات جنگ کاهشی چشمگیر پدید آورد. او بانویی دلسوز بود. شب‌ها چراغ بر دست به بالین مجروحان و بیماران می‌رفت و احوال آنان را می‌پرسید، از همین‌رو به بانوی چراغ به دست شهرت یافت.

آوازه جهانی فلورانس

فلورانس پس از جنگ موسسه‌ای برای سلامت ارتش افتتاح کرد. او همچنین با کمک‌های مردمی که برای او در جبهه فرستاده بودند، آموزشگاه پرستاری نایتینگل را در سال 1860 میلادی در لندن برپا کرد. این آموزشگاه نخستین دانشکده پرستاری دنیا به شمار می‌آید. آوازه فلورانس دیگر، مرزها را درنوردیده بود. فلورانس نایتینگل سرانجام بر اثر رنج‌های فراوان که برای زنده نگه داشتن و بهبود انسان‌های بسیاری بر او وارد شد، در روزهای پایانی عمر نابینا شد و در سال 1910 میلادی درگذشت. او یک الگوی بزرگ عملی در زمینه ارائه خدمات داوطلبانه در جنگ‌ها، در تاریخ اروپا به شمار می‌آید.

ارسال نظر

advertise advertise advertise advertise advertise advertise advertise
02188004648 , 02188004647 تهران خیابان بیست و هفتم کردستان خیابان اول خیابان بیست و هشتم پلاک 20 تهران خیابان نامجو نبش کوچه محلوجیان پلاک 2 واحد 3