کد خبر : 465

هفته نامه "شهر امید" در بیست و پنجمین شماره خود نوشت:

جمشید مرادیان پیشکسوت مجسمه ساز کشور: بخشش و کار خیر زمانی ارزشمند است که بتواند به افراد نیازمند کمک کند تا روی پای خودشان بایستند.

جمشید مرادیان هنرمند پیشکسوت عرصه مجسمه‌سازی است که اقدامات متعددی را در حوزه کودکان سرطانی و اعمال خیرخواهانه در کارنامه کاری خود دارد. با این وجود مرادیان معتقد است که بخشش و کار خیر زمانی ارزشمند است که بتواند به افراد نیازمند کمک کند تا روی پای خودشان بایستند و دیگر نیازمند نباشند. مرادیان با تاکید بر اهمیت توجه به اعمال خیرخواهانه در حوزه فرهنگسازی توسط هنرمندان بر این باور است که قشر هنرمند می‌تواند با هنر خود جامعه را به سمت بهبود شرایط سوق دهد اما نباید این اقدامات خیرخواهانه با قالب‌های عوام‌فریب اشتباه گرفته شوند.

 

فکر می‌کنید که هنرمندان تا چه حد می‌توانند در جذب مردم به سمت کارهای خیرخواهانه و توجه به همنوع موثر باشند؟

هنرمندان در این بخش بسیار موثر هستند، اما جدای از کمک‌های مالی که هنرمندان معمولا سردمدار آن هستند، اقدامات خیرخواهانه‌ای که با هدف فرهنگسازی توسط این قشر انجام می‌شود، بسیار قابل‌تحسین است. اینکه در راستای تعالی محیط‌زیست و کودکان کار فعالیت می‌شود و به کودکان کار اجازه تحصیل و درنهایت روی پای خودشان ایستادن داده می‌شود، از نگاه من عالی است. این همت هنرمندان به معنای رونق گرفتن اقتصاد هنر در کشور است، زیرا تا زمانی که هنرمندان درگیر معاش خود باشند، بخشش کمرنگ است.

 

هر چند من معتقدم که هنر یک هنرمند خود بخششی است که او می‌تواند به جامعه داشته باشد. یعنی یک معلم با آموزش خود و یک نقاش با آثارش به تعالی جامعه و حرکت به سمت رفتارهای انسان‌دوستانه کمک می‌کنند. بنابراین امیدوارم که چنین جریان‌هایی همواره ادامه پیدا کند و بستری فعال شود تا بتوان از همه ظرفیت‌ها در آن استفاده کرد.

خود شما یکی از افرادی هستید که در سطح شهر درخت‌های خشکیده را تبدیل به مجسمه می‌کنید، به نظر شما چقدر این کار در رشد و تعالی جامعه موثر بوده؟

من سال‌هاست که کارهای نمایشگاهی را رها کرده‌ام و درخت‌های خشکیده شهر را به مجسمه تبدیل می‌کنم. وقتی با مردم منطقه در مورد کار صحبت می‌کنم و برای توضیح دادن به آن‌ها زمان صرف می‌کنم، لذت می‌برم زیرا این گام مهم برای تلطیف فضای شهری و صد البته فرهنگسازی در حوزه محیط زیست‌ است. به همین خاطر عرض کردم که هنر می‌تواند جامعه را به سمت و سوی بهتری سوق دهد که تنها یک بخش آن کمک مالی است.

یعنی شما معتقدید که با کار کردن روی هنر به خودی خود بخش‌های انسان‌دوستانه گشایش می‌یابند؟

بله قطعا. سال 2012 چین بالغ‌بر 11 هزار سمپوزیوم مجسمه‌سازی را در سطح کشور خود برگزار کرد. سمپوزیوم در زبان یونانی به معنای مهمانی شبانه است که در آن هنرمندان و مردم ارتباط برقرار می‌کنند. بنابراین با چنین اقداماتی یک تعامل دو سویه در راستای تلطیف روحیه مردم و صد البته فرهنگسازی، رخ می‌دهد که در سطح دنیا آن را دریافته‌اند.

اگر قرار باشد بخشش را تعریف کنید، چه چیزی در توصیف آن به کار می‌برید؟

بخشش بخشی از زندگی همه ما انسان‌هاست، زیرا خوشبختی به‌تنهایی قابل تجربه نیست. یعنی نباید از یکدیگر غفلت کنیم. درواقع من می‌گویم بیایید همیشه حواسمان به یکدیگر باشد و باور کنیم که سعادت ما به هم وابسته است. باید باور کنیم که اگر اتومبیلی به حق عابر پیاده اهمیت نمی‌دهد، ممکن است باعث شود که خشمی در درون یک عابر که همانا معلم فرزند ماست ایجاد شود. درواقع هر چیزی که ما انجام می‌دهیم به سمت خود ما بازمی‌گردد به همین خاطر بخشش را صرفا در مسائل مالی تعریف نکنیم.

در روند بهبود جامعه و توجه مردم به یکدیگر نقش خیریه‌ها را چطور ارزیابی می‌کنید؟

به نظر من خیریه‌ها باید بیش از هر چیزی به بحث کارآفرینی توجه کنند و صرفا به بخشش و صدقه تکیه نداشته باشند. زیرا قطعا اگر به فردی ماهیگیری بیاموزید هزاران برابر باارزش‌تر از بخشش روزانه ماهی به اوست. من معتقدم که ما باید به شکل بنیادی‌تری به مسائل خیرخواهانه بپردازیم. مثلا این اقدام که زنان سرپرست خانوار در برخی از خیریه‌ها کار می‌آموزند و در نتیجه با دسترنج خود نمایشگاه برپا می‌کنند بسیار عالی است یا این بخش که به کودکان کار اجازه تحصیل می‌دهند تا آینده بهتری داشته باشند، خوب است. بنابراین بهتر است که چنین دیدگاه‌هایی را در بخش‌های خیریه تقویت کنیم و صرفا به بخشش و روزمرگی توجه نداشته باشیم.

و سخن آخر؟

یاد بگیریم به یکدیگر توجه کنیم، حتی اگر به ثمر نرسد نیز بسیار خوب است. باید به‌عنوان یک انسان به یکدیگر فکر کنیم زیرا ما موجوداتی اجتماعی هستیم. ایرانی‌ها از دیرباز مردمانی مهمان‌نواز بوده‌اند که بخشش بخشی از فرهنگ آنان بوده است. امیدوارم که این فرهنگ به دست فراموشی سپرده نشود؛ ضمن اینکه ثروت سرشار این مملکت نیز به‌درستی خرج شود تا شاهد نا به سامانی‌های کمتری در عرصه اقتصادی و معاش مردم باشیم.

سمیه باقری

 

ارسال نظر

advertise advertise advertise advertise advertise advertise advertise
02188004648 , 02188004647 تهران خیابان بیست و هفتم کردستان خیابان اول خیابان بیست و هشتم پلاک 20 تهران خیابان نامجو نبش کوچه محلوجیان پلاک 2 واحد 3