کد خبر : 477

هفته نامه "شهر امید" در بیست و ششمین شماره خود نوشت:

بیمارستان وزیری از جمله تاسیسات وقفی پایتخت توسط میرزاعیسی وزیرتهران در دوره ناصرالدین شاه قاجار است.

بخشی از یک ساختمان بزرگ تاریخی، اکنون در گوشه‌ای از خیابان شیخ هادی تهران جای دارد که جلوه‌هایی از نیک‌اندیشی‌های تاریخی ایرانیان را در خود نهفته است.

این ساختمان تاریخی که روزگاری دور، فخر این بخش از پایتخت بود، یادگار چندین رخداد بزرگ و مهم تاریخی به شمار می‌آید و نام‌هایی برجسته را با خود از روزگار قاجار همراه آورده است.

میرزا عیسی، وزیر تهران در دوره حکمرانی ناصرالدین شاه قاجار، همچنین مسئول خالصجات و پیشکار کامران میرزا نایب‌السلطنه بود. او اما در دوره قحطی بزرگ تهران در زمانه ناصرالدین شاه که گرانی نان و کمبود گندم را به همراه داشت و مرگ‌ومیر فراوان در پی آورد، مسئول وضعیت بد مردم در قحطی شناخته شد.

میرزا عیسی بدین‌ترتیب برکنار شد. این کارگزار قاجار هرچند تا دو دهه بعد مسئولیتی شایسته در دربار و حکومت نیافت، اما پس از درگذشت محمدابراهیم خان وزیرنظام، باز به وزارت تهران و نیز ریاست بنایی و خالصجات رسید. این دوره از وزارت و ریاست او چندان به درازا نکشید.

 

میرزا عیسی حدود یک سال بعد در پی بیماری وبا درگذشت. او پیش از مرگ اما تصمیمی بزرگ و مهم گرفت؛ زمانی که در بستر بیماری، خود را به مرگ نزدیک می‌دید، یکی از شخصیت‌های خوش‌نام و پرآوازه زمانه خود را به دیداری در همان وضعیت فراخواند. میرزا عیسی از شیخ هادی نجم‌آبادی، روحانی نواندیش و نیکوکار دوره قاجار دعوت کرد و از او خواست به دلیل اجحاف‌هایی که در زمانه وزارت او بر تهران بر مردم قحطی‌زده رفته بود، راهی پیشنهاد دهد که آرامش روحش را در پی داشته باشد؛ همچنین از پسِ ادای حق‌الناس برآید.

شیخ هادی به او پیشنهاد کرد دارایی برجای‌مانده از خود را به ساخت بیمارستانی مجهز اختصاص دهد. میرزا عیسی با استقبال فراوان از این نظر شیخ، او را وصی خود کرد و خواست بیمارستان زیر نظر شیخ هادی ساخته شود. بیمارستانی که بدین‌ترتیب در سال‌های بعد ساخته شد، نام خود را از جایگاه میرزا عیسی گرفت و «وزیری» نامیده شد.

بیمارستان وزیری در منطقه‌ای از تهران آن روزگار ساخته شد که امروز میدان حسن‌آباد نامیده می‌شود، جایی در میانه خیابان شیخ هادی؛ همان شیخ پرآوازه و نیک‌اندیش که نام و یاد خود را بر این منطقه از پایتخت گذارده است.

بیمارستان وزیری از جمله تاسیسات وقفی پایتخت در سال‌های پیش از پیروزی جنبش مشروطیت ایران به شمار می‌آید. این بنیاد وقفی در زمانه‌ای شکل گرفت که بسیاری از ثروتمندان و مال‌داران با بهره‌گیری از آموزه‌ها و باورهای نیک اخلاقی و دینی در سرزمین ایران و نیز الگوهای نوین جهانی در زمینه خیرخواهی در هنگامه جنبش نوخواهانه مشروطیت، در پی ایجاد بنیادهایی سازمان‌یافته در حوزه خدمات عام‌المنفعه برآمدند.

بیمارستان وزیری در دهه‌های بعد از پیدایش، به‌عنوان یکی از نمادهای نیک‌اندیشی ایرانیان در حوزه بهداشت و درمان و نیز آنچه در فرهنگ کهن ایرانی «حفظ‌الصحه» نامیده می‌شده است، خدماتی گوناگون در قلب پایتخت به بیماران ارائه داد. این نهاد وقفی هرچند در دوره‌هایی با دگرگونی نام روبه‌رو شد اما ماهیت خود را تا روزگار معاصر حفظ کرد. بخشی از آن در برخی دوره‌های بعد به عنوان زایشگاه بهره‌برداری شد. ساختمان بیمارستان اما در دهه‌های بعد به دلایل گوناگون از رونق افتاد و به حال خود رها شد.

آبان روزگار

ارسال نظر

advertise advertise advertise advertise advertise advertise advertise
02188004648 , 02188004647 تهران خیابان بیست و هفتم کردستان خیابان اول خیابان بیست و هشتم پلاک 20 تهران خیابان نامجو نبش کوچه محلوجیان پلاک 2 واحد 3