کد خبر : 640

هفته نامه "شهر امید" در سی و نهمین شماره خود نوشت:

ژان شاردن: در سرزمینهایی که مردم برای رفع عطش نوشابه‌ای جز آب ندارند ساخت بناهای عام‌المنفعه در حوزه آب‌رسانی از اعمال خیر و پسندیده است.

مساله تاریخی کمبود آب در ایران، از دغدغه‌های همیشگی مردمان این سرزمین به شمار می‌آمده است. بررسی تاریخ دیرینه ایران بیانگر نگاهی است که نیکوکاران و واقفان به این مشکل داشته و در رفع آن کوشیده‌اند. ایجاد قنات‌های وقفی از جمله کوشش‌های نیکوکاران ایرانی در این زمینه بوده است. این قنات‌ها در کنار برطرف‌ساختن مشکل تاریخی کم‌آبی در سرزمین بی‌باران ایران، با سنت نیک‌خواهانه ثروتمندان این سرزمین پیوند خورده‌اند. این مساله را از زبان یک جهانگرد انگلیسی می‌خوانیم. لیدی شیل، همسر وزیرمختار انگلستان در اوایل سلطنت ناصرالدین‌شاه قاجار در بخشی از سفرنامه‌اش، همه شنیده‌ها درباره قنات‌ها و عملکرد و استفاده‌هایشان را شرح می‌دهد. او به نکته‌ای مهمی درباره احداث و وقف قنات‌ها توجه می‌کند و می‌نویسد «در ایران چون رودخانه و جریان آب مهمی وجود ندارد و میزان بارندگی نیز قلیل است، لذا احتیاج به استفاده از وسیله دیگری جهت آبیاری مزارع، باعث ابداع روش بسیار استادانه‌ای گردیده که به نام "قنات" معروف است و در تمام جهات دشت وسیع قزوین، قنات‌های متعددی که فرسنگ‌ها ادامه دارد احداث نموده‌اند ... به علت آب و هوای خشک ایران، در این مملکت هیچ چیز پسندیده‌تر از جاری نمودن آب به سوی شهرهایی که مردمانش در تابستان ناراحتی فراوانی از کم‌آبی می‌کشند نیست و احداث قنات نیز به منزله تذکره عبور مسلمانان متدین به بهشت قلمداد می‌شود. معمولا ایرانیان ... در اواخر عمر و اختتام دفتر زندگی، برای به دست آوردن "بهشت" و به جا نهادن نام نیک، از روش فرونشاندن عطش همشهریان استفاده می‌کنند و برای اینکه کاملا از نتیجه کار خود مطمئن باشند ... قنات احداثی ... به صورت "وقف" واگذار می‌‌نمایند که معنی آن تقدیم هدیه‌ای به خداست که قابل فروش یا انتفاع نیست و یا حداقل کسی نمی‌تواند آن را "بالا بکشد"!».

ژان شاردن فرانسوی نیز درباره تاسیسات عام‌المنفعه ایرانیان در زمینه تامین آب شهرها در دوره صفوی می‌نویسد «در سرزمینهایی که مردم زیاد تشنه می‌شوند و برای رفع عطش نوشابه‌ای جز آب ندارند چنین کاری[ساخت بناهای عام‌المنفعه در حوزه آب‌رسانی] از اعمال خیر و پسندیده است، و اعتقاد مردم بر اینست که سیراب کردن رهگذران تشنه کام ثواب عظیم و اجر جزیل دارد. از این رو در شهرهای بزرگ نه تنها جابه‌جا تغارهای بزرگی از گل پخته پر از آب برای استفاده رهگذران در خیابانها و کوچه‌ها می‌گذارند بلکه کسانی به نام سقا مخصوصا در فصل تابستان مشک بزرگی پر از آب بر دوش می‌کشند، و لیوانی در دست دارند، و در کوچه‌ها حرکت، و تشنه کامان را به نوشیدن آب دعوت می‌کنند».

 

ارسال نظر

advertise advertise advertise advertise advertise advertise advertise
02188004648 , 02188004647 تهران خیابان بیست و هفتم کردستان خیابان اول خیابان بیست و هشتم پلاک 20 تهران خیابان نامجو نبش کوچه محلوجیان پلاک 2 واحد 3