کد خبر : 682

دوهفته نامه "شهر امید" در چهل و دومین شماره خود نوشت:

بسیاری از مساجد در سراسر آلمان درهای خود را به روی مردمی که از جنگ در خاورمیانه گریخته‌اند، گشوده‌اند. اما خیلی از این مساجد حالا توان این مسئله را ندارند.

فضای کمرنگ و نور خیره مسجدی در مرکز هامبورگ که «النور» نام دارد زمین تا آسمان تفاوت دارد. این مسجد در واقع یک پارکینگ زیرزمینی بود که حالا به مسجد تبدیل شده است. مسجد با قالیچه‌های قهوه‌ای پوشیده شده و نور خورشید از دروازه اصلی روی آن تابیده است.

تا ماه مارس امسال، حدود 400 تا 600 پناهجو شب‌ها در این اتاق کوچک جمع شده‌اند. زین‌العابدین، مدیر این مسجد می‌گوید: «تصور کنید چه حالی می‌شود وقتی همه این افراد اینجا بخوابند.»

شمار آوارگانی که به آلمان وارد شدند، سال گذشته به 1.1 میلیون تن رسید و مقامات آلمانی همچنان تلاش می‌کنند تا برای این افراد اقامتگاه مهیا کنند و زندگی‌شان را سر و سامان بدهند.

فشار بر مساجد

موج ورود پناهجویان بر مساجد نیز فشار وارد کرده است. مساجد درهای خود را به روی آوارگان می‌گشایند. عابدین ادامه می‌دهد: «این مسئولیت ماست.» اما خاطر نشان می‌کند که این مسئله اجتماع کوچک ما را ورشکست کرده است.

عابدین می‌گوید که کمک مالی از سوی کلیساهای محلی و دیگر سازمان‌ها تا حدی از فشار کاسته است.

دیگر اجتماعات مسلمانان مانند این مسجد که می‌خواهند از کمک خیریه روی پای خود بایستند، نیز راهی را برای خود می‌یابند.

ازلیم ناس، عضو  اتحادیه اجتماعات مسلمان در شمال آلمان نیز می‌گوید: «از آنجایی که بسیاری از مسجدها برای پناهجویان سرپناه و غذا تهیه می‌کنند، افراد نیکوکار غالبا زیر فشار قرار می‌گیرند چراکه صدها آواره یک‌باره وارد شهر می‌شوند که بسیاری از آن‌ها موقتی هستند و می‌خواهند به کشورهای اسکاندیناوی بروند.»

او می‌افزاید: «هراس داشتم که برخی از پناهجویان جوان‌تر دلزده و ناامید نشوند. روبه‌رو شدن با داستان‌های جنگ و خشونت بسیار دشوار است.»

بسیاری از مساجد هنوز هم با موج پناهجویان روبه‌رو هستند. عابدین می‌گوید که مسجد او تا به حال میزبان 40 درصد پناهجویان بوده است که غالبا از کشورهای عراق و سوریه بوده‌اند. او حتی مجبور بوده است نماز جمعه را به دلیل جمعیت زیاد، دو بار برگزار کند.

یکی از پناهجویان، عبدالفتاح یوسف 28 ساله است که مودبانه سخن می‌گوید. عبدالفتاح به دلیل جنگ با همسر و دو دخترش از دمشق گریخته است. او می‌گوید در مسجد احساس می‌کند که گویا در خانه است: «خیلی خوب است که بدانی وقتی مشکلات داری، جایی برای رفتن است یا وقتی که به‌شدت در مواقع ضروری آدم به پول نیاز دارد.»

برخی دیگر از پناهجویان به مسجد مراجعه می‌کنند چون آن‌ها با هراس ناشی از جنگ و خشونت درگیرند. عابدین می‌گوید: «هرچند که امامان مساجد می‌توانند به مشکلات روحی افراد کمک کنند اما برخی از پناهجویان به روانپزشک حرفه‌ای نیاز دارند.»

خانم ناس نیز معتقد است دسترسی به روانپزشک دشوار است. او می‌گوید یک سال وقت می‌گیرد تا پناهجویان بتوانند به روانپزشک مراجعه کنند. برخی از پزشکان از پذیرفتن بیمارانی که زبان و فرهنگ متفاوتی دارند سر باز می‌زنند.

 

ارسال نظر

advertise advertise advertise advertise advertise advertise advertise
02188004648 , 02188004647 تهران خیابان بیست و هفتم کردستان خیابان اول خیابان بیست و هشتم پلاک 20 تهران خیابان نامجو نبش کوچه محلوجیان پلاک 2 واحد 3