کد خبر : 779

هفته نامه "شهر امید" در چهل و نهمین شماره خود نوشت:

دولت شورای انسداد مبادی بیسوادی را تشکیل داده که هدفش شناسایی کودکان بازمانده از تحصیل و علل و عوامل این پدیده در کشور است.

شهریور که می‌رسد همه به تکاپو می‌افتند، چند هفته‌ای مانده به آغاز سال تحصیلی و واپسین روزها از تعطیلات تابستانی. در همان روزهایی که بسیاری در تدارک وسایل مورد نیاز دانش‌آموزان هستند و از سوی دیگر مدارس برای سال تحصیلی تازه خود را آماده کرده‌اند، پشت در بسیاری از خانه‌ها کودکانی هستند که از این فضای پر شور مانده تا مهر، سهمی ندارند یا سهم اندکی دارند.

آمار کودکان بازمانده از تحصیل در ایران، به ویژه در دهه‌های اخیر با افزایش فقر و بیکاری در جامعه ایران نگران‌کننده شده است. کودکانی که ناگزیر از سنین پایین وارد چرخه کار خیابانی یا زیرزمینی شده و به جای دغدغه درس و مشق شب و انگیزه برای تحصیل، بار مسئولیت تامین بخشی از درآمد خود و خانواده را بر دوش می‌کشند. طبق آمارهایی که تاکنون اعلام شده، دست کم 4 میلیون کودک در ایران در مقاطع تحصیلی مختلف از حضور در کلاس‌های درس بازمانده‌اند. گسترش حاشیه‌نشینی در شهرها که پیامد بیکاری در شهرهای کوچک و روستاهاست و به رغم وعده‌ها و برنامه‌ها، به عنوان مساله ای رو به افزایش به شهرها تحمیل شده، یکی از عوامل اصلی افزایش شمار کودکان بازمانده از تحصیل است. تحقیقاتی که در مراکز مختلف دولتی و پژوهشی انجام شده، عمدتا بر این یافته صحه گذاشته که اکثریت کودکانی که وارد چرخه کار شده‌اند، از دستفروشی و زباله‌گردی گرفته تا گل فروشی سر چهارراه ها و مانند آن‌ها، بچه‌هایی هستند که در حاشیه شهرها و در مناطق فقیرنشین و بسیار کم‌درآمد زندگی می کنند و خانواده‌های آن‌ها پس از مهاجرت به شهرهای بزرگ نتوانسته‌اند، مهار زندگی را در دست بگیرند و با مشکلاتی چون بیکاری و اعتیاد و فروپاشی خانواده‌ها مواجه شده‌اند و بدسرپرستی سرنوشت محتوم کودکان آن‌ها شده است.

در سال‌های اخیر دولت شورای انسداد مبادی بیسوادی را تشکیل داده که هدفش شناسایی کودکان بازمانده از تحصیل و علل و عوامل این پدیده در کشور است. طبق آمار و اطلاعات اعلام شده از سوی این شورا 49 درصد کودکان بازمانده از تحصیل را پسران و 51 درصد را دختران تشکیل می‌دهند و بیشتر کودکان در رنج سنی 10 تا 12 سال هستند و سهم بازماندگی از تحصیل در مناطق شهری بیشتر از کودکان روستایی است. آماری که نشان می‌دهد مهاجرت‌های فزاینده با انگیزه‌هایی که تمرکز امکانات در مرکز ایجاد کرده در نهایت چه خسران اجتماعی به بار آورده. روستاهای خالی از سکنه و کشاورزانی که تولید را به دلیل سیاست‌های نادرست اقتصادی و سوءمدیریت‌های سالیان رها کرده و ساکنان شهرهایی شده‌اند که خود با مجموعه‌ای از مشکلات اقتصادی و اجتماعی مواجهند و برایشان آسایش و کار و امنیت به همراه نیاورده‌اند.

اگرچه هر ساله، خیریه‌ها و سمن‌ها در آستانه ماه مهر برنامه‌های متنوعی برای کمک‌رسانی به دانش‌آموزان نیازمند و کودکان بدسرپرست دارند، بازارچه‌های متعددی برگزار و تلاش می‌شود بخشی از نارسایی‌ها و کاستی‌ها در این زمینه جبران شود، اما پرسش این است که امروز و در حالی که بیش از یک دهه از فعالیت کودکان کار در شهرهای مختلف ایران گذشته و آمار کودکان بازمانده از تحصیل پیش‌روی ماست، برای کاهش این فرایند مخرب چه اقدامات زیربنایی و موثری انجام شده و نهادهای فرادستی که مسئول برنامه‌ریزی و اقدام در این زمینه هستند، چه کرده‌اند؟ چه تعداد از کودکان بازمانده از تحصیل و تحت چه فرایندی پشت میز مدرسه‌ها برگشته‌اند و چشم‌انداز آینده آن‌ها در زندگی به کجا باز می‌شود؟ آیا در نتیجه همین شرایط امروز نیست که آمار مجرمانی که ناخواسته وارد مافیای مواد مخدر و انواع دیگر جرایم شده‌اند و می‌شوند رو به افزایش گذاشته و زندان‌ها پر شده و چرا در شرایطی که مسایل اجتماعی به‌طور نگران کننده‌ای در حال رشد و فزونی گرفتن است همچنان موازی‌کاری‌های بین دستگاهی مانع هم‌افزایی در برنامه‌ریزی‌ها و اقدامات اجتماعی می‌شود؟ به‌راستی کی قرار است همه متولیان حوزه اجتماعی یکپارچه و بدون توجه به اختلاف‌نظرهای سیاسی دردهایی را که پیکره جامعه را نشانه رفته چاره کنند و برای مواجهه با شرایط موجود راهکارهای اساسی و بنیادی ارائه کرده و با متر و معیار قابل اندازه‌گیری منحنی رو به افزایش آسیب‌های اجتماعی را نزولی کنند و به سمت پایین هل بدهند.

هر کودکی که به مدرسه نمی‌رود، در آینده‌ای که دور نیست مجموعه‌ای از مشکلات و آسیب‌های جدید را پیش‌روی جامعه قرار می‌دهد و این تنها یک روی ماجراست، بُعد مهمتر حقی است که از او به عنوان یک شهروند برای برخورداری از زندگی سالم، آموزش و پیشرفت ضایع شده است. به امید آنکه روزی برسد که در آستانه ماه مهر، کودکی بازمانده از تحصیل نباشد و ما آن روز را انتظار می‌کشیم.

ارسال نظر

advertise advertise advertise advertise advertise advertise advertise
02188004648 , 02188004647 تهران خیابان بیست و هفتم کردستان خیابان اول خیابان بیست و هشتم پلاک 20 تهران خیابان نامجو نبش کوچه محلوجیان پلاک 2 واحد 3