کد خبر : 788

هفته نامه "شهر امید" در چهل و نهمین شماره خود نوشت:

گفتگوی فرشته صدرعرفایی با شهرامید در رابطه با مدیریت برخی خیریه‌ها توسط هنرمندان.

فرشته صدرعرفایی، بازیگر گزیده‌کار سینمای ایران است که شاید نقش‌آفرینی احساس‌برانگیز او را اغلب مخاطبان سینما در فیلم سینمایی «کافه ترانزیت» به کارگردانی کامبوزیا پرتوی به‌خوبی به خاطر داشته باشند. نکته جالب توجه اینکه وی همسر کامبوزیا پرتوی است، کارگردان این فیلم که از جمله چهره‌های شناخته‌شده عرصه سینما به‌ویژه فیلمنامه‌نویسی نیز به شمار می‌رود.

صدرعرفایی در کارنامه حرفه‌ای خود بازی در آثار سینمایی گوناگونی را با کارگردانان مختلف تجربه کرده است همچون «حوض نقاشی» به کارگردانی مازیار میری، «خواب‌های دنباله‌دار» به کارگردانی پوران درخشنده، «زیر نور ماه» به کارگردانی سیدرضا میرکریمی و بازی در دو فیلم «هفت‌ماهگی» و «کوچه بی‌نام» به کارگردانی هاتف علیمردانی که به خاطر این آخری، تندیس بازیگر زن نقش مکمل جشن خانه سینمای سال گذشته را از آن خود کرد.

او که در اصل کار خود را با تئاتر و عروسک‌گردانی آغاز کرده است خردادماه سال جاری نیز بازی در یک اثر نمایشی به نام «دی روز» به کارگردانی علی سرابی را تجربه کرد.

صدرعرفایی معتقد است مدل حضور جامعه هنری در کار خیر باید مشارکتی باشد یعنی به شکل خودجوش به‌محض مطلع شدن از برگزاری چنین رویدادهایی در حد توان در آن‌ها وقت صرف کرده و شرکت داشته باشند.

طی سال‌های اخیر برخی هنرمندان وارد حیطه مدیریت خیریه شده و برخی برای خود خیریه‌ ایجاد کرده‌اند. با فرشته صدر عرفایی در مورد مؤسسات خیریه و نقشی که هنرمندان در پویایی و رونق کاری آن‌ها در خدمت‌رسانی به جامعه نیازمند و مددجو می‌توانند داشته باشند گفت‌و‌گویی ترتیب داده‌ایم که در ادامه می‌خوانید:

بسیاری از مؤسسات و انجمن‌های خیریه از حضور چهره‌های صاحب‌نام هنری در همایش‌های مردمی که به‌منظور مشارکت خیرین برگزار می‌شود دعوت به عمل می‌آورند، این اتفاق را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

به نظرم چنین اتفاقاتی نشان از هوشمندی مدیران و مسئولان گرداننده چنین مؤسسات و انجمن‌هایی دارد، چراکه مردم نسبت به جامعه هنری به‌ویژه هنرمندانی که به‌عنوان چهره معرفی شده‌اند حس مطلوب و خوشایندی دارند و به حضور آن‌ها در برنامه‌های ترتیب داده شده واکنش مثبتی نشان می‌دهند، این امر به‌نوعی جلب اعتماد مردم است چراکه وقتی هنرمند محبوب خود را در برنامه می‌بینند ترغیب می‌شوند که در آن مشارکت کنند.

 

برنامه‌های هنری را تا چه اندازه برای مشارکت در امور عام‌المنفعه دارای ظرفیت می‌دانید؟

بسیار زیاد، به‌ویژه اجراهای تئاتر و موسیقی که این گروه‌ها می‌توانند با توافقی که با مدیران سالن‌ها دارند بخشی از عواید ناشی از فروش بلیت را به تأمین درصدی از هزینه‌های جاری مؤسسات و انجمن‌های خیریه اختصاص دهند. البته به نظرم دوستان به‌ویژه در عرصه تئاتر تاکنون در این زمینه اقدامات خوب و مؤثری انجام داده و از این پس نیز انجام خواهند داد.

در مورد اینکه هنرمندان و به‌ویژه چهره‌های نام‌آشنا که میان مردم شهرت دارند حضور پررنگ‌تری در عرصه امور خیریه داشته باشند و حتی تا حدودی این حوزه را مدیریت کنند چه نظری دارید؟

تصور می‌کنم که این حوزه خیلی تخصصی باشد، مؤسسات و انجمن‌های خیریه‌ای هم که مجوز فعالیت گرفته‌اند با توجه به پارامترهایی که مورد توجه مسئولان است از نظر وجاهت شخص متقاضی، تحصیلاتی که دارد و اینکه تا چه اندازه به این حوزه اشراف دارد مشغول به کار هستند. بنابراین صرف فعالیت مؤثر هنری و اینکه بتوان با استفاده از جلب اعتماد مردم به سبب محبوبیت هنری امور یک مؤسسه و انجمن را به‌خوبی اداره کنیم نباید در اولویت کاری جامعه هنری قرار گیرد. تنها مدل حضور جامعه هنری در این زمینه باید مشارکتی باشد یعنی به شکل خودجوش به‌محض مطلع شدن از برگزاری چنین رویدادهایی در حد توان در آن‌ها وقت صرف کرده و شرکت داشته باشند و در مواردی اگر از سوی مؤسسه یا انجمنی خاص به برنامه‌ای دعوت می‌شوند فوراً بدون هیچگونه چشم‌داشتی در آن حضور به هم رسانده و از هیچ کوشش و تلاشی در برگزاری مراسم و رسیدن مؤسسه و انجمن به اهدافی که متصور هستند فروگذار نکنند.

شما در جریان فعالیت حرفه‌ای خودتان تاکنون به عضویت مؤسسه و انجمن خیریه‌ای درآمده‌اید که البته بنا به گفته خودتان حضوری مشارکتی در آن داشته باشید؟

بله، به دفعات پیش آمده است که البته تصور می‌کنم این موضوع تا اندازه زیادی شخصی باشد چراکه هر کدام از ما با نیاتی دلسوزانه نسبت به زندگی و وضعیت معیشتی همنوعانمان وظیفه خود می‌دانیم که در چنین برنامه‌هایی مشارکت داشته باشیم، این را نیز بگذارید به حساب ادای دینی که هنرمندان به جامعه خود دارند پس چندان راغب نیستم به مورد خاصی از جهت اینکه خدای ناکرده ریا شود اشاره کنم هرچند که هر بار چنین اتفاقاتی رخ داده دوستان خبرنگار و عکاس در جهت پوشش مطلوب آن به سبب فرهنگسازی حاضر شده‌اند.

شخصاً از این به بعد نیز در حدی که نیاز به مشارکت جامعه هنری در انجام امور خیریه وجود داشته باشد به شرط آنکه وقتم اجازه بدهد حتماً در این محافل و مجالس شرکت خواهم کرد و مشوق دوستان هنرمندم که در پروژه‌های تئاتری و سینمایی با آن‌ها همکار هستم خواهم بود که حتی‌المقدور در چنین عرصه‌هایی مشارکت داشته باشند.

عطیه پژم

ارسال نظر

advertise advertise advertise advertise advertise advertise advertise
02188004648 , 02188004647 تهران خیابان بیست و هفتم کردستان خیابان اول خیابان بیست و هشتم پلاک 20 تهران خیابان نامجو نبش کوچه محلوجیان پلاک 2 واحد 3